บทที่ 583 เจียวเจียวน้อยจอมหยิ่งยโส

เสือดาวลายเมฆที่นำทางยืนอึ้งอยู่กับที่หูตั้งชัน จื่อเหิงที่เดินตามหลังเสือดาวลายเมฆก็เบรกฝีเท้ากะทันหันมองดูเสือดาวลายเมฆด้วยความงุนงง หลี่ชิงเฟิงขมวดคิ้วสายตามองไปที่ป่าด้านหน้า หึ่งหึ่งหึ่ง เสียงผิดปกติดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ และดังขึ้นเรื่อยๆ เสือดาวลายเมฆเบิกตากว้างตกใจสะดุ้งรีบใช้หัวดุนจื่อเหิงที่อยู่ข้างๆ อย่างแรงงับเสื้อของจื่อเหิงเหวี่ยงขึ้นหลังแล้วหันหลังวิ่งหนีทันที จื่อเหิงยังไม่ทันได้สติตอบสนองก็ถูกพี่แมวใหญ่ทั้งดุนทั้งเหวี่ยงขึ้นไปบนหลังแล้ว ทำได้เพียงใช้สัญชาตญาณจับหนังคอของพี่แมวใหญ่ไว้แน่นหมอบติดหนึบอยู่บนหลังของมันปล่อยให้มันแบกตัวเองวิ่งหนีไป หลี่ชิงเฟิงเห็นดังนั้นยังไม่ทันได้เอ่ยปากก็เห็นร่างเล็กๆ ร่างหนึ่งวิ่งกระหืดกระหอบมุ่งหน้ามาทางตัวเองจากในป่าด้านหน้า พอเพ่งมองดูดีๆ นึกไม่ถึงเลยว่าจะเป็นลูกจิ้งจอกน้อยตัวนั้นที่เขาตั้งชื่อให้ว่าเจียวเจียว ลูกจิ้งจอกน้อยหวาดกลัวสุดขีดราวกับว่าทุกเซลล์บนร่างกายล้วนสลักคำว่าหนีเอาชีวิตรอดเอาไว้ มันทั้งลุกลี้ลุกลนและร้อนรนแต่ก็สลัดพวกที่ตามล่ามันมาไม่หลุดเสียที พอเห็นว่าคุณพ่อลูกอ่อนอยู่ตรงหน้าแล้วก็รีบส่งเสียงร้องอี๊ๆ ออกมา น้ำเสียงทั้งร้อนรนและหวาดกลัว ในขณะที่หลี่ชิงเฟิงมองเห็นลูกจิ้งจอกน้อยชัดเจนเขาก็มองเห็นกองทัพที่อยู่ด้านหลังลูกจิ้งจอกน้อยชัดเจนเช่นกันนั่นคือฝูงผึ้ง ฝูงผึ้งดำทะมึนราวกับพายุทอร์นาโดบินตามหลังลูกจิ้งจอกน้อยมาติดๆ พอเห็นว่าฝูงผึ้งกำลังจะกลืนกินลูกจิ้งจอกน้อยหลี่ชิงเฟิงก็รีบรวบรวมพลังเทพไว้ในมือแล้วซัดฝ่ามือออกไปหนึ่งที ควบคุมเรี่ยวแรงได้ดีมากฝ่ามือที่ซัดออกไปนี้ไม่ได้สร้างความเสียหายให้กับฝูงผึ้งเลยเพียงแต่เป็นเหมือนสายลมระลอกหนึ่งที่พัดให้ฝูงผึ้งถอยร่นไปเท่านั้น สีหน้าของลูกจิ้งจอกน้อยผ่อนคลายลงเดิมทีคิดจะเบรกฝีเท้า แต่เมื่อครู่วิ่งมาเร็วเกินไปเบรกไม่อยู่แล้ว ร่างกายเล็กๆ พุ่งถลาไปข้างหน้าอย่างแรงตามแรงเฉื่อย ดังนั้นจึงกลิ้งไปบนพื้นหลายตลบอย่างเลี่ยงไม่ได้และกลิ้งหลุนๆ มาหยุดอยู่ที่ข้อเท้าของหลี่ชิงเฟิง หลี่ชิงเฟิงก้มหน้ามองมันด้วยความรู้สึกจนใจนิดหน่อย พอเห็นมันแหงนหน้ามองตัวเองอย่างน่าสงสารก็ทำได้เพียงนั่งยองๆ ลงไปตรวจดูว่าลูกจิ้งจอกน้อยได้รับบาดเจ็บหรือไม่ พอตรวจดูแบบนี้ก็พอจะเข้าใจแล้วว่าทำไมกองทัพผึ้งถึงได้วิ่งไล่ตามเจ้าตัวเล็กนี่ ทั่วทั้งร่างของเจ้าตัวเล็กเต็มไปด้วยน้ำผึ้งทั้งเหนียวเหนอะหนะทั้งสกปรกมอมแมมบนหัวยังแถมใบไม้แห้งติดอยู่อีกสองสามใบ แต่เจ้าตัวเล็กนี่กลับคิดว่าตัวเองในตอนนี้ทั้งน่ารักและกล้าหาญมากลุกขึ้นยืนได้ก็แบกน้ำผึ้งไว้เต็มตัวแล้วยังดึงดันจะเข้ามาถูไถตัวหลี่ชิงเฟิงให้ได้ หลี่ชิงเฟิงไม่พูดพร่ำทำเพลงหิ้วหนังคอของลูกจิ้งจอกน้อยแล้วโยนลงไปในลำธารทันที ลูกจิ้งจอกน้อยกลิ้งไปมาบนผิวน้ำตื้นๆ สองตลบในที่สุดก็ล้างน้ำผึ้งเหนียวเหนอะหนะบนตัวออกไปได้ พอกลับมาที่ริมฝั่งก็สะบัดตัวอย่างแรงราวกับเทพธิดาโปรยดอกไม้สะบัดหยดน้ำที่ปนเปื้อนกลิ่นอายกระเซ็นไปทั่ว จากนั้นก็มาที่ข้อเท้าของหลี่ชิงเฟิงอีกครั้งอ้าปากเล็กๆ ออกรวงผึ้งสีเหลืองทองชิ้นหนึ่งก็ร่วงหล่นลงมา หลี่ชิงเฟิงหยิบขึ้นมาดูก็หัวเราะชอบใจ รีบยัดรวงผึ้งกลับเข้าไปในปากของลูกจิ้งจอกน้อยเอ่ยถามว่า

"เจ้าตัวเล็กบอกฉันมาซิว่าไปเจอของสิ่งนี้ที่ไหน"

เจ้าตัวเล็กส่งเสียงหงิงๆ กินรวงผึ้งจนหมดก็รีบสับเท้าวิ่งเข้าไปในป่าทันที วิ่งไปได้ระยะหนึ่งก็หยุดลงหันกลับมามองว่าคุณพ่อลูกอ่อนตามมาหรือเปล่า พอเห็นว่าทุกคนตามมาแล้วก็หันหลังวิ่งต่อ หลี่ชิงเฟิงเดินตามลูกจิ้งจอกน้อยมาตลอดทางจนมาถึงบริเวณซอกหินแห่งหนึ่ง ไม่ผิดไปจากที่คาดไว้ภายในซอกหินเต็มไปด้วยรวงผึ้ง เพียงแต่หลี่ชิงเฟิงคิดไม่ถึงเลยว่ารวงผึ้งในซอกหินนี้จะมีเยอะขนาดนี้ ลองประเมินดูคร่าวๆ อย่างน้อยก็ต้องมีน้ำผึ้งสักสามสิบชั่ง ถ้าเป็นแบบนี้ต่อให้ตัดมาแค่สองในสามส่วนก็สามารถตัดน้ำผึ้งมาได้เกือบยี่สิบชั่งเลยทีเดียว จื่อเหิงมองดูรวงผึ้งในซอกหินก็ดีใจเป็นอย่างมากปรบมือแล้วรีบหันหลังไปหาใบอ้ายเฉ่าทันที ตอนนี้จื่อเหิงเชี่ยวชาญเรื่องการเก็บน้ำผึ้งมากแล้วดึงดันจะลงมือทำเองไม่ยอมให้หลี่ชิงเฟิงเข้าไปยุ่ง หลี่ชิงเฟิงไม่มีทางเลือกทำได้เพียงรับหน้าที่เป็นขาตั้งกล้องถ่ายวิดีโอปล่อยให้จื่อเหิงล้วงน้ำผึ้งเอง หลังจากล้วงน้ำผึ้งออกมาแล้วหลี่ชิงเฟิงก็ไม่ได้ตระหนี่ถี่เหนียวแต่อย่างใดมอบรางวัลให้ลูกจิ้งจอกน้อยเจียวเจียวเป็นรวงผึ้งหนักประมาณสองเหลียงหนึ่งชิ้นทันที จิ้งจอกตัวอื่นๆ ก็ได้รับคนละชิ้นหนักประมาณหนึ่งเหลียงเช่นกัน ลูกจิ้งจอกน้อยเจียวเจียวพอเห็นว่ารวงผึ้งของตัวเองชิ้นใหญ่ที่สุดก็ทั้งได้ใจและเย่อหยิ่งจองหองขึ้นมา คาบรวงผึ้งไว้แต่ยังไม่กินแต่กลับเชิดหน้ายืดอกเดินวนรอบจิ้งจอกตัวอื่นๆ ไปสองรอบถึงค่อยวางลงแล้วค่อยๆ เลียกิน หลังจากถ่ายวิดีโอเสร็จทั้งหมดและส่งเข้าไปในกลุ่มวีแชตก็เรียกเสียงอุทานด้วยความตกตะลึงจากบรรดาขาใหญ่ได้ทันที จูปาจินโผล่มาเป็นคนแรกหลังจากส่งสติกเกอร์กดไลก์รัวๆ หลายอันก็ถามหลี่ชิงเฟิงว่าตอนนี้หาน้ำผึ้งมาได้กี่ชั่งแล้ว หลี่ชิงเฟิงคิดอยู่ครู่หนึ่งเมื่อวานน่าจะยังเหลือน้ำผึ้งอยู่อีกประมาณห้าสิบชั่ง วันนี้หามาได้อีกประมาณสามสิบชั่งรวมกันแล้วก็น่าจะสักแปดสิบชั่ง ดังนั้นจึงตอบกลับไปว่า

"ประธานจูตอนนี้ที่ผมมีรวมทั้งหมดแล้วน่าจะมีน้ำผึ้งประมาณแปดสิบชั่งแล้วครับ"

"เยอะขนาดนั้นเลยเหรอ"