บทที่ 610 เลวทรามต่ำช้า

หมายเลขแปดสิบแปดมุดเข้าไปในอ้อมอกของถังไจ๋หมิน ร่างกายนุ่มนิ่มราวกับก้อนแป้งที่ไร้กระดูก กลิ่นหอมกรุ่นไม่รู้ว่าเป็นกลิ่นหอมเฉพาะตัวของผู้หญิงหรือว่ากลิ่นน้ำหอมกันแน่ สรุปก็คือหอมมากนั่นแหละ ถังไจ๋หมินชอบ สองมือโอบกอดหมายเลขแปดสิบแปดไว้อย่างแผ่วเบาด้วยความเกร็งเล็กน้อยพร้อมกับอธิบายว่า

"ผมไม่ได้แกล้งทำ ผม ผมไม่ได้แกล้งทำจริงๆ ผมเพิ่งเคยมาสถานที่แบบนี้เป็นครั้งแรก"

"หึ ต่อให้คุณเพิ่งเคยมาสถานที่แบบนี้เป็นครั้งแรก แล้วนี่คุณเพิ่งเคยแตะต้องผู้หญิงเป็นครั้งแรกด้วยหรือยังไง"

หมายเลขแปดสิบแปดแอบตกใจอยู่เงียบๆ นึกไม่ถึงเลยว่าวันนี้ตัวเองจะโชคดีขนาดนี้ไม่เพียงแต่เจอลูกค้ารายใหญ่แต่ยังเจอลูกค้ารายใหญ่ที่เพิ่งเคยมาสถานที่แบบนี้เป็นครั้งแรกอีกด้วย ถ้าเพิ่งเคยมาสถานที่แบบนี้เป็นครั้งแรกงั้นความคิดก็คงไม่ซับซ้อนอะไรมากลูกเล่นก็คงไม่เยอะ คงไม่เหมือนพวกเสือเฒ่าเจ้าเล่ห์พวกนั้นที่สรรหาวิธีสารพัดมาทรมานผู้หญิงอย่างพวกเธอ ใบหน้าของถังไจ๋หมินยิ่งแดงก่ำแดงลามไปจนถึงใบหู

"ใช่ ผมเพิ่งเคยแตะต้องผู้หญิงเป็นครั้งแรก"