บทที่ 650 กลิ่นประหลาดบนตัวจื่อเหิง

กลิ่นบนตัวจื่อเหิงทำให้เสือดาวลายเมฆชะงักไป นึกว่าตัวเองดมผิด ก็เลยอดไม่ได้ที่จะขยับเข้าไปใกล้ๆ แล้วยื่นจมูกเข้าไปดมอีกครั้ง

ครั้งนี้ มันได้กลิ่นประหลาดสายหนึ่งอย่างชัดเจนจริงๆ ทำไมถึงเป็นแบบนี้ได้

เสือดาวลายเมฆหมอบลงแนบชิดกับจื่อเหิง สองตาจ้องมองจื่อเหิงเขม็ง แต่จื่อเหิงกลับหลับสนิทและหอมหวาน ราวกับไม่มีความผิดปกติใดๆ

แต่ทว่า เสือดาวลายเมฆมั่นใจมาก ว่าจื่อเหิงในวินาทีนี้ไม่ปกติเอามากๆ ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยมีอาการแบบนี้มาก่อน กลิ่นนั้น คล้ายกับกลิ่นของดิน

ใช่แล้ว บนตัวจื่อเหิงมีกลิ่นของดินแผ่ซ่านออกมา ถ้าเป็นแค่กลิ่นดินจางๆ ก็ยังพอเข้าใจได้ว่าจื่อเหิงบังเอิญไปเปื้อนมา แต่กลิ่นดินบนตัวจื่อเหิงนั้นรุนแรงเกินไป รุนแรงจนฉุนจมูก