ตอนที่ 654
บทที่ 653 แก้บน
minibunny · 4,773 ตัวอักษร
พวกสุนัขจิ้งจอกต่างมองหน้ากันไปมา ไม่ค่อยเข้าใจว่ากองทัพปาลู่คืออะไร และก็ไม่เข้าใจว่าพวกเสี่ยวกุ่ยจื่อคืออะไรด้วย แต่ทว่า พวกมันเข้าใจความหมายของคำว่ากำจัดให้สิ้นซาก และก็รู้ด้วยว่าเด็กน้อยไม่ได้จะกำจัดพวกมันทิ้งจริงๆ ดังนั้นจึงได้ข้อสรุปออกมาว่า แกล้งตาย! เด็กน้อยอยากให้พวกมันแกล้งตาย ดังนั้น รอจนจื่อเหิงใช้ปืนชี้ไปที่สุนัขจิ้งจอก แล้วทำเสียงดังฟังชัดออกมาจากปากว่า ปัง! สุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งได้ยินเสียงก็สะดุ้ง ร่างกายแข็งทื่อในพริบตา ตัวแข็งทื่อ เอียงวูบ แล้วล้มแหมะลงบนแผ่นหินชิงสือเสียงดังตึง จื่อเหิงหัวเราะฮ่าฮ่า เผยให้เห็นฟันผุเต็มปาก แล้วชี้ไปที่สุนัขจิ้งจอกอีกตัว
"ปัง!"
สุนัขจิ้งจอกอีกตัวนั้นเอียงคอ กะพริบตา ไม่ยอมล้ม จื่อเหิงกระทืบเท้า โกรธแล้ว ตะโกนอีกครั้ง
"ปัง! ปัง! ปัง!"
คราวนี้ สุนัขจิ้งจอกสามตัวล้มลงไปแล้ว จื่อเหิงถึงได้เปลี่ยนจากโกรธเป็นยิ้ม จากนั้นก็สับเท้าวิ่งไล่ตามพวกสุนัขจิ้งจอกน้อยที่ตกใจเสียงปืนจนวิ่งพล่านไปทั่ว ปัง! ปัง! ปัง! สุนัขจิ้งจอกล้มลงไปทีละตัวๆ จื่ออวี๋มองดูฉากเหล่านี้ ดีใจจนหัวเราะเอิ๊กอ๊าก มือน้อยๆ ปรบไม่หยุด พอเห็นว่าสุนัขจิ้งจอกส่วนหนึ่งหลบไปอยู่หลังสนามเพลาะแล้ว จื่อเหิงก็หาก้อนหินใหญ่ก้อนหนึ่งเพื่อซ่อนตัวเช่นกัน พอสุนัขจิ้งจอกโผล่หัวออกมา เขาก็ทำเสียงปัง ยิงทหารญี่ปุ่นเสี่ยวกุ่ยจื่อตายอย่างแม่นยำไปอีกหนึ่งตัว เสือดาวลายเมฆเห็นจื่ออวี๋มัวแต่มองดูพี่ชายเล่นสนุกจนไม่อยากขยับตัวแล้ว ก็ยินดีที่จะได้พักผ่อน หมอบลงบนแผ่นหินชิงสือโดยตรง ลานบ้านในตอนนี้ เด็กน้อยสองคนคนโตกับคนเล็ก เสือดาวลายเมฆหนึ่งตัว ฝูงสุนัขจิ้งจอก และฝูงไก่ฟ้าป่า ต่างเล่นกันอย่างสนุกสนานเพลิดเพลิน ตอนที่หลี่ชิงเฟิงพาต้นตู้เจวียนฮวากลับมาที่ลานบ้าน การต่อสู้ระหว่างกองทัพปาลู่กับทหารญี่ปุ่นเสี่ยวกุ่ยจื่อก็จบลงแล้ว ตอนนี้เป็นเกมขายผักแล้ว จื่อเหิงเป็นเถ้าแก่ขายผัก ใบหญ้ากับใบของต้นจี้มู่ที่เด็ดมาก็คือผัก พวกสุนัขจิ้งจอกเดิมทีก็ไม่อยากซื้อผักหรอก แต่ภายใต้อำนาจมืดของจื่อเหิง ก็จำใจต้องคาบใบไม้แห้งๆ ไว้ด้วยสีหน้าทรมาน หลี่ชิงเฟิงปลูกต้นตู้เจวียนฮวาเสร็จ ก็เข้าป่าไปอีกครั้ง พอเขากลับมาที่ลานบ้านอีกครั้ง จื่อเหิงก็เปลี่ยนเกมเล่นอีกแล้ว คราวนี้เป็นเกมเข้าเรียน จื่อเหิงเป็นคุณครู ยืนอยู่ข้างก้อนหินใหญ่ ถือถ่านไม้สีดำก้อนหนึ่ง วาดๆ เขียนๆ ลงบนก้อนหินใหญ่ จากนั้น ก็ชี้ไปที่ตัวอักษรบนก้อนหินใหญ่อย่างจริงจัง ตีหน้าขรึมเอ่ยถามว่า
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
