บทที่ 675 นายนั่นแหละที่สองร้อยห้าสิบ

"เด็กโง่ เงินนี่ก็ไม่ได้เยอะอะไร ลูกเอาไปซื้อเสื้อผ้าให้ตัวเองสักสองสามชุดเถอะ แม่เห็นปีใหม่ปีนี้ลูกก็ยังใส่เสื้อผ้าชุดเก่า ในถุงกระสอบของลูกนั่น ก็มีแต่เสื้อผ้าเก่าๆ ทั้งนั้น"

หวงหงเยี่ยนมองดูลูกชายร้องไห้ แต่ตัวเองกลับหัวเราะออกมา

อาคุ้ยปิดหน้าอยู่นานกว่าจะสงบสติอารมณ์ลงได้ เอ่ยว่า

"แม่ครับ แม่เลิกบ่นได้แล้ว เงินนี่แม่เก็บไว้เถอะครับ"

"ผมโตป่านนี้แล้ว อยากได้อะไร ผมจะหาเงินซื้อเอง พวกแม่ไม่ต้องเป็นห่วงผมหรอกครับ"