บทที่ 735 หัวหน้ากล่าวสุนทรพจน์

ในป่ามีฟืนเยอะมาก เยอะเสียจนต่อให้คนทั้งหมู่บ้านเข้าป่าไปตัดฟืนทั้งวันทั้งคืนก็อาจจะตัดไม่หมด

อย่างกิ่งก้านของต้นซานในป่าสนซาน ต้นซานแค่ต้นเดียวก็สามารถเลาะกิ่งมาทำฟืนได้ตั้งหนึ่งมัดแล้ว ในป่าผืนหนึ่ง อย่างน้อยๆ ก็มีต้นซานเป็นร้อยเป็นพันต้น นอกจากต้นซานแล้ว ยังมีต้นไม้ใบหญ้าป่าอีกมากมายหลายชนิด ที่คอยเป็นแหล่งจัดหาฟืนให้กับชาวเขาในหมู่บ้านอย่างไม่ขาดสาย

ดังนั้น การรับซื้อฟืนในวันแรกจึงราบรื่นเป็นอย่างมาก ผ่านไปหนึ่งวัน หลี่ชิงเหอก็รับซื้อฟืนแห้งมาได้ประมาณสี่ถึงห้าพันชั่ง ส่วนชาวบ้านพอรู้ว่าการรับซื้อฟืนจะดำเนินต่อไปเรื่อยๆ ต่างก็พากันบอกว่าจะตัดฟืนกลับไปตุนไว้ที่บ้านให้เยอะขึ้น

การรับซื้อฟืนเสร็จสิ้นลงอย่างราบรื่น การสร้างโรงเรือนสังกะสีก็สร้างเสร็จสมบูรณ์ภายใต้การควบคุมดูแลของหลี่ชิงเฟิงเช่นกัน โรงเรือนสังกะสีนี้ถูกแบ่งออกเป็นหลายส่วน ส่วนหนึ่งคือโซนทอด อีกส่วนหนึ่งคือโซนสำหรับให้พวกผู้หญิงทำโหยวจ๋าฉือ และส่วนที่อยู่ด้านในสุด ก็คือสถานที่สำหรับให้หลี่ชิงเฟิงนวดแป้ง

ตามความต้องการของเขา ห้องครัวเล็กๆ สำหรับนวดแป้งจะต้องปิดมิดชิด ส่วนฟืนที่รับซื้อมา ก็จะถูกนำไปกองไว้ในเพิงสังกะสีด้านนอกโรงเรือนสังกะสี