บทที่ 742 พ่อของจอมยุทธ์มาแล้ว

ต้าหลิงเมาใช้เท้าหน้าเบรกกะทันหัน บิดตัวม้วนกลิ้งไปด้านข้างทันที

ในขณะเดียวกัน เสียงแหวกอากาศดังฟิ้วๆ ก็พุ่งจากที่ไกลเข้ามาใกล้

เห็นเพียงวัตถุสีเขียวสองสามชิ้นพุ่งตรงไปยังตำแหน่งที่มันเพิ่งยืนอยู่เมื่อครู่นี้

ความเร็วไวมาก

เพียงชั่วพริบตา เงาสีเขียวเหล่านั้นก็ราวกับหยาดฝนที่ร่วงหล่นลงสู่พื้น ฝังลึกเข้าไปในดินโคลนทันที