บทที่ 745 เกิดเรื่องใหญ่แล้ว

ยืนอยู่ในลานบ้าน มองไปรอบๆ ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

คิดในใจว่า ถังจ๋ายหมินคนนี้ก็ไม่ได้ไร้ประโยชน์ไปเสียทีเดียว เมื่อก่อนถึงแม้จะขี้เกียจ แต่ตอนนี้ขยันขันแข็งขึ้นมาแล้ว งานที่ทำออกมาก็ละเอียดประณีตไม่เบา

จะเห็นได้ว่าเศษอิฐเศษหินในลานบ้านถูกเก็บกวาดไปจนหมดแล้ว พวกหญ้าป่าและพุ่มไม้บางส่วนก็ถูกขุดทิ้งไปเช่นกัน หลุมบ่อที่มีอยู่แต่เดิมก็ถูกนำเศษอิฐเศษหินมาผสมกับดินเหลืองถมลงไปแล้วทุบจนแน่น เพื่อให้มันราบเรียบเสมอกัน พอมองปราดเดียว ก็รู้สึกว่าลานบ้านไม่เพียงแต่กว้างขวางขึ้น แต่ยังดูสะอาดสะอ้านและเป็นระเบียบเรียบร้อยอีกด้วย

เมื่อมองดูบ้านอิฐดินเหนียวที่ตั้งตระหง่านอยู่ในลานบ้าน ไม่เพียงแต่ได้รับการซ่อมแซมเท่านั้น แต่ยังได้รับการทำความสะอาดอย่างพิถีพิถันอีกด้วย พวกใยแมงมุมหรือรังแมลงอะไรพวกนั้นแทบจะไม่มีเหลือให้เห็นเลย บ้านครึ่งซีกที่พังทลายลงมาก็ถูกรื้อถอนออกไปจนหมดเกลี้ยง แถมยังใช้น้ำปูนซีเมนต์มาฉาบปิดทับก้อนอิฐดินเหนียวที่โผล่พ้นออกมาให้เรียบร้อย

งานทำออกมาได้อย่างละเอียดประณีตมาก เพียงแต่สภาพของบ้านไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปสักเท่าไหร่นัก ยังคงซอมซ่อเหมือนเดิม ความยากจนก็ยังคงมองเห็นได้ตั้งแต่แวบแรก ถึงแม้เจ้าของบ้านจะพยายามปกปิดอะไรบางอย่างอย่างสุดความสามารถ แต่กลับปกปิดอะไรไม่ได้เลย ประตูไม้ที่เก่าคร่ำคร่าและกำแพงที่เต็มไปด้วยร่องรอยแห่งกาลเวลา ล้วนกำลังประกาศให้ผู้มาเยือนได้รับรู้ถึงความยากลำบากของครอบครัวนี้