บทที่ 766 ไข่ผัดมะเขือเทศ

หลี่ชิงเฟิงกำชับสือเหล่ยกับจื่อเหิงสองสามประโยค ก็เดินตามแม่บ้านเข้าไปในห้องครัว ผ่านไปไม่นาน ก็ยกกับข้าวควันฉุยชามโตออกมา ทุกคนเพ่งมองไป พอเห็นว่าเป็นไข่ผัดมะเขือเทศชามยักษ์ ต่างก็ชะงักไปตามๆ กัน

เดิมทีเหวยเหลียนอวิ๋นคาดหวังไว้ค่อนข้างมาก ถึงอย่างไรหลี่ชิงเฟิงคนนี้ก็ไม่ธรรมดาจริงๆ ไม่ต้องพูดถึงว่าวิชาแพทย์ของเขาจะยอดเยี่ยมแค่ไหน เพราะเรื่องนี้ตัวเองก็แค่ได้ยินมาเท่านั้น แต่ในด้านการเลี้ยงดูลูกนั้นเขาไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน เรื่องนี้เขาเห็นมากับตาตัวเอง แค่เด็กอย่างจื่อเหิง สามารถถูกสั่งสอนมาได้ถึงขนาดนี้ ย่อมไม่ใช่สิ่งที่พ่อแม่ทั่วไปจะทำได้ เด็กคนนี้ไม่เพียงแต่ท่องบทกวีโบราณง่ายๆ ได้ แม้แต่บทความโบราณที่ค่อนข้างซับซ้อนอย่างชูซือเปี่ยวก็ยังท่องได้ เห็นได้ชัดว่าปกติแล้วเขาได้รับการสั่งสอนจากพ่อมาไม่น้อย ดังนั้น ตอนที่หลี่ชิงเฟิงบอกว่าตัวเองมีฝีมือทำอาหารด้วย ถึงแม้ปากเขาจะไม่ได้พูดอะไร แต่ในใจกลับคาดหวังไว้ค่อนข้างมากทีเดียว คิดว่าหลี่ชิงเฟิงจะแสดงฝีมือทำอาหารรสเลิศที่ไม่ธรรมดาออกมาจริงๆ แต่นึกไม่ถึงเลยว่า หมอนี่จะทำแค่ไข่ผัดมะเขือเทศมาหนึ่งชามกะละมัง! ชามใบนั้นใหญ่เท่ากะละมังล้างหน้าเลยทีเดียว

รอยยิ้มของเหวยเหลียนอวิ๋นแข็งค้างไปเล็กน้อย กลับเป็นเหยาตานที่ยิ้มกว้างขึ้นมาหน่อย ใช้ข้อศอกกระทุ้งเหวยเหลียนอวิ๋นเบาๆ แล้วเอ่ยว่า "คุณชอบกินไข่ผัดมะเขือเทศมากไม่ใช่เหรอ วันนี้ก็กินให้จุใจไปเลยสิ" ในรอยยิ้มนั้นแฝงแววเยาะเย้ยที่แทบจะสังเกตไม่เห็นเอาไว้

เหวยเหลียนอวิ๋นถอนหายใจเงียบๆ หนิวลี่หลังจากสังเกตเห็นท่าทีของทั้งสองคน ก็รู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย จึงลุกขึ้นยืนแล้วเอ่ยว่า "ชิงเฟิง ยังมีกับข้าวอย่างอื่นอีกใช่ไหม ให้ฉันเข้าไปช่วยยกดีกว่า!"

เขาคิดในใจว่า ชิงเฟิงจะต้องเก็บทีเด็ดเอาไว้แน่ๆ เป็นไปไม่ได้ที่จะทำแค่ไข่ผัดมะเขือเทศอย่างเดียว ถึงแม้ปริมาณของไข่ผัดมะเขือเทศชามนี้จะน่าตกใจจริงๆ แต่ไม่ว่าจะพูดยังไง ที่นี่ก็คือบ้านของท่านเลขาธิการพรรค วัตถุดิบทำอาหารอะไรพวกนี้จะต้องเตรียมไว้พร้อมสรรพแน่นอน ในเมื่อวัตถุดิบทำอาหารมีพร้อม หลี่ชิงเฟิงก็ไม่มีทางทำกับข้าวแค่อย่างเดียวเด็ดขาด! ในห้องครัวจะต้องมีกับข้าวอย่างอื่นอยู่อีกแน่! แถมยังต้องเป็นกับข้าวที่หรูหรากว่านี้อย่างแน่นอน! หนิวลี่พูดพลาง ก็เตรียมตัวจะเดินไปที่ห้องครัว