บทที่ 775 จ้วงจ้วง

หลี่ชิงเฟิงพิจารณาดูท่อนไม้ครู่หนึ่ง แล้วหันไปมองเต้าฉาไช่ในตะกร้าไม้ไผ่ของชาวบ้านคนอื่นๆ

ไม่มีข้อยกเว้นเลย เต้าฉาไช่ที่ชาวบ้านแทบทุกคนขุดขึ้นมาล้วนมีส่วนที่รากขาด

เขาเงยหน้าขึ้นมองชาวบ้านเหล่านี้อีกครั้ง

แต่ละคนยืนเปียกปอนไปทั้งตัวอยู่ท่ามกลางสายฝนปรอยๆ

ถึงแม้พวกเขาจะสวมเสื้อกันฝนและสวมหมวกสาน แต่ลมฤดูใบไม้ผลิก็ยังคงพัดเอาละอองฝนสาดเข้าใส่ใบหน้าของพวกเขาอยู่ดี