บทที่ 776 ลิง

หลี่ชิงเฟิงรู้ว่าขืนถามต่อไปก็คงไม่ได้อะไรขึ้นมา จึงทำได้เพียงวางจ้วงจ้วงกลับลงบนพื้น แล้วสั่งการว่า "จ้วงจ้วง แกนำทางไปเลย!"

จ้วงจ้วงหันขวับแล้ววิ่งออกไปทันทีด้วยความเร็วที่เร็วมาก หลี่ชิงเฟิงจึงรีบนำท่อนไม้จี้มู่และมีดตัดฟืนบนพื้นไปวางไว้บนก้อนหินใหญ่ข้างๆ ก่อน จากนั้นก็หันกลับไปวิ่งตามจ้วงจ้วงไป

จ้วงจ้วงพาเขาวิ่งมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกซึ่งเป็นเขตภูเขาลึกที่ไร้ผู้คน แต่ทว่าวิ่งไปวิ่งมา ความเร็วของจ้วงจ้วงกลับค่อยๆ ลดลง

หลี่ชิงเฟิงรีบอุ้มมันขึ้นมา แล้วเอ่ยว่า "ถ้าฉันไปผิดทาง แกก็ร้องบอกนะ!"

จ้วงจ้วงไม่ส่งเสียง