บทที่ 779 เลี้ยงลูกไม่สั่งสอนเป็นความผิดของพ่อกับลูก

จื่ออวี๋ยังไม่เข้าใจว่าอะไรคือหญิงงามและบ้านทองคำ ยิ่งไม่เคยคิดว่าหนังสือจะเป็นดินแดนแห่งความสุขอะไรนั่น

แค่รู้สึกว่าคันเหงือกนิดหน่อย ก็เลยหยิบหนังสือที่อยู่ใกล้มือยัดเข้าปากไปกัดเล่น รู้สึกเหมือนจะเข้าท่าดีแฮะ!

เสือดาวลายเมฆเห็นดังนั้น ก็รีบพุ่งพรวดเข้ามาทันที มันงับหนังสือในมือของจื่ออวี๋ ออกแรงดึงเบาๆ ก็แย่งหนังสือมาได้ จากนั้นก็เหลือบมองไปทางประตูอย่างระแวดระวัง พอเห็นว่าจื่อเหิงยังไม่กลับมา ก็รีบเอาหนังสือไปวางไว้ที่ตำแหน่งเดิมบนโต๊ะ

ปรายตามองรอยฟันและน้ำลายที่เปียกชุ่มบนหนังสือแวบหนึ่ง แล้วก็รีบหันขวับไปงับเศษผ้าบนรถหัดเดิน ลากรถหัดเดินไปหลบในห้องทันที

ผ่านไปไม่นาน ด้านนอกห้องครัวก็มีเสียงฝีเท้าของจื่อเหิงดังขึ้น ตามมาด้วยเสียงตะโกนลั่น "ใครกัดหนังสือของผมพัง!"