บทที่ 799 สุรามงคล

บรรดาชายแก่ทั้งหลายพากันมองจนตาค้าง!

อวี๋ซวนซวนเองก็มองจนตาค้างเหมือนกัน นี่เพิ่งจะผ่านไปได้ไม่นานเท่าไหร่เอง ทำไมลานบ้านแห่งนี้ถึงได้เปลี่ยนโฉมไปครั้งใหญ่อีกแล้วล่ะ ซุ้มประตูที่สูงตระหง่านนี้มันจะดูน่าเกรงขามเกินไปแล้ว ส่วนระเบียงทางเดินยาวๆ นี่ก็แทบจะยาวกว่าระเบียงในสวนสาธารณะเสียอีก ถ้าไม่ใช่เพราะเคยมาที่นี่สองสามครั้ง เธอคงคิดว่าตัวเองหลงเข้ามาในสถานที่ท่องเที่ยวแล้วเป็นแน่ ประจวบเหมาะกับที่ตอนนี้ดอกจี้มู่ในลานบ้านกำลังบาน ดอกตู้เจวียนก็กำลังบาน ช่างสวยงามกว่าสถานที่ท่องเที่ยวเสียอีก! ทุกสิ่งทุกอย่างในสถานที่ท่องเที่ยวล้วนดูเป็นสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้นมากเกินไป กลับกลายเป็นว่าลานบ้านเล็กๆ กลางป่าลึกเช่นนี้ดูเป็นธรรมชาติมากกว่า

"นั่นใครน่ะ" พวกช่างบนนั่งร้านจ้องมองอวี๋ซวนซวนตาไม่กะพริบ มีคนจัดระเบียบเสื้อผ้าของตัวเองด้วยความดีใจเล็กน้อย แล้วร้องถามเสียงดังว่า "คนสวย มาหาใครจ๊ะ"

หลี่ชิงเฟิงถึงได้มองไปทางลานบ้านฝั่งนั้น พอเห็นว่าเป็นอวี๋ซวนซวน ก็วางของในมือลงแล้วเดินเข้าไปหา "ซวนซวน เธอมาได้ยังไงเนี่ย"

อวี๋ซวนซวนพยักหน้าให้กับคนงานที่ทักทายเธอก่อนเป็นอันดับแรก จากนั้นก็มองดูหลี่ชิงเฟิงที่เดินเข้ามาหาด้วยใบหน้างดงามน่ารัก เอ่ยว่า "ทำไมคะ หนูมาไม่ได้เหรอ"