บทที่ 813 ลิ้มรสความหอมหวาน

หลี่ชิงเฟิงชะงักไป มือที่กำลังป้อนข้าวลูกสาวหยุดชะงักลงกะทันหัน เขาหันไปมองจื่อเหิง เห็นจื่อเหิงกำลังมองมาที่ตัวเองด้วยสายตาน่าสงสาร บนใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวลใจ เมื่อนำมาเชื่อมโยงกับคำถามของเขา ก็คิดว่าจื่อเหิงคงกลัวว่าเสือดาวลายเมฆจะตาย

แต่พอหันไปมองเสือดาวลายเมฆ เสือดาวลายเมฆกลับดูปกติดีทุกอย่าง กำลังหมอบแทะกระดูกอยู่บนพื้น นี่ก็ไม่เหมือนท่าทางของสัตว์ที่กำลังจะตายเลยนี่นา จากนั้นก็หันไปมองลิง ลิงยิ่งทำหน้าตาใสซื่อบริสุทธิ์เข้าไปใหญ่ ถึงแม้มันจะเป็นเพื่อนเรียนของจื่อเหิง แต่มันพูดไม่ได้ ดังนั้นคำถามนี้ของจื่อเหิงจะต้องไม่ได้มีสาเหตุมาจากมันอย่างแน่นอน

หลี่ชิงเฟิงเห็นจื่อเหิงถามคำถามที่ไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยแบบนี้ จึงเอ่ยถามว่า

"ทำไมลูกถึงถามแบบนี้ล่ะ"

จื่อเหิงค่อนข้างดื้อรั้น ไม่อยากยอมรับว่าตัวเองกำลังเป็นห่วงแมวชะมดตัวใหญ่ที่ทำชั่วสารพัดตัวนั้น จึงปากแข็งเอ่ยว่า