บทที่ 823 โปโป

ลิงยืนอยู่หน้าต้นไม้ดอกสีขาว แหงนหน้ามองดูจื่อเหิงที่ลื่นไถลลงมาติดๆ กันสามสี่ครั้งถึงจะปีนขึ้นไปบนง่ามไม้ได้สำเร็จ มันยกมือขึ้นปิดตาตามสัญชาตญาณ

กางเกงของจื่อเหิงขาดวิ่น ก้นและไข่น้อยๆ สองฟองโผล่ออกมาหมด พอลิงแหงนหน้าขึ้น ก็สามารถมองเห็นไข่น้อยๆ สองฟองนั้นสั่นระริกอยู่ในสายลมฤดูใบไม้ผลิ ทนดูไม่ได้จริงๆ!

จากนั้น พอเห็นว่าจื่อเหิงยังคงจะปีนขึ้นไปอีก แต่กลับจับจุดไม่ได้ มันก็ร้อนใจมาก มันรีบตบมืออย่างลุกลี้ลุกลน ส่งเสียงร้องย่าๆ ออกมาสองสามที

จื่อเหิงได้ยินเสียงก็ก้มหน้าลงไปมอง เห็นเพียงลิงออกแรงส่งจากขาหลัง กระโดดเบาๆ แค่ทีเดียว ก็ขึ้นมาอยู่บนง่ามไม้ได้แล้ว! ตกตะลึงไปเลย! ทำไมลิงถึงเก่งขนาดนี้

ก่อนหน้านี้อ่านหนังสือบอกว่าลิงเป็นยอดฝีมือในการปีนต้นไม้ก็ยังไม่รู้สึกอะไร จนกระทั่งตอนนี้ได้เห็นกับตาว่าลิงไม่เพียงแต่ปีนขึ้นมาบนง่ามไม้ได้อย่างง่ายดาย แต่ยังกระโดดไปมาตามกิ่งไม้ต่างๆ ได้อีก ถึงได้สัมผัสอย่างลึกซึ้งว่ายอดฝีมือคืออะไร!