บทที่ 848 รับญาติ

ร่างเล็กๆ พิงกระจกหน้าต่างบานใหญ่จนถึงพื้น สองมือน้อยๆ อวบอ้วนชูขึ้นสูง แล้วตบลงบนกระจกใสแจ๋วเสียงดังแปะ

ดวงตากลมโตจ้องเขม็งไปยังกลุ่มคนที่กำลังวิ่งหนีหัวซุกหัวซุนอยู่ด้านนอกกระจกโดยไม่กะพริบตา

คิ้วเล็กๆ สองข้างจู่ๆ ก็ขมวดเข้าหากัน ปากส่งเสียงร้องเรียกอ้อแอ้ฟังไม่ค่อยชัดว่า "หมา!"

ในขณะเดียวกัน สองมือน้อยๆ ก็ผละออกจากกระจก ชูขึ้นสูง แล้วตบลงบนกระจกอย่างแรงอีกครั้ง

"ปัง!"