บทที่ 879 สินค้าไม่พอขาย

ระหว่างที่พูด ในหัวก็ผุดภาพความน่าสลดใจที่ตัวเองมองเห็นตอนที่ใช้ทัศนวิสัยสแกนดูร่างกายของเสี่ยวฮวาขึ้นมา

กระดูกของเธอแตกละเอียดหลายแห่ง แม้แต่กะโหลกศีรษะยังมีรอยยุบถึงสองแห่ง ทั้งร่างของเธอก่อนที่เขาจะลงมือรักษานั้นแทบจะมองไม่เห็นสัญญาณแห่งชีวิตเลยแม้แต่น้อย

พอคิดถึงเรื่องเหล่านี้ หลี่ชิงเฟิงก็รู้สึกสะอื้นไห้อยู่ในอก

เขาเม้มริมฝีปาก สูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วพูดต่อว่า "ดังนั้น ผมต้องทำอะไรเพื่อเสี่ยวฮวาสักหน่อย"

"ผมตัดสินใจว่าจะให้โม่ซินอี๋มาทำงานที่โรงงานของพวกเรา"