บทที่ 907 รับมือได้อย่างสบายๆ

แผนการของเขาเป็นแบบนี้

สาวสองคนนั้นไม่ได้นัดเขากินหม้อไฟด้วยกันหรอกหรือ แถมยังเป็นร้านหม้อไฟร้านเดียวกันอีก ร้านหม้อไฟร้านนั้นเขาก็รู้จัก เป็นร้านหม้อไฟที่ดีที่สุดในตัวอำเภอ แล้วก็เป็นร้านหม้อไฟที่ใหญ่ที่สุดด้วย ตำแหน่งก็ตั้งอยู่ในถนนสายอาหารของตัวอำเภอ ดูเหมือนจะมีสามชั้นหรือสี่ชั้นนี่แหละ สรุปก็คือชั้นหนึ่งเป็นโถงใหญ่ ชั้นบนก็เป็นห้องส่วนตัวทั้งหมด

เขาคุยกับสาวทั้งสองคนไว้แล้วว่าตัวเองจะไปถึงก่อนแล้วเปิดห้องส่วนตัวไว้ ถึงเวลานั้นเขาก็จะเปิดห้องส่วนตัวที่ชั้นสองและชั้นสามชั้นละห้อง ใครมาถึงก่อนก็กินกับคนนั้นก่อน กินไปได้สักพักพออีกคนมาถึงก็จะเอาเรื่องจื่ออวี๋อึ๊มาเป็นข้ออ้างเพื่อปลีกตัวออกจากห้องส่วนตัวห้องแรกก่อน จากนั้นก็ไปกินข้าวกับสาวคนที่สองที่ห้องส่วนตัวห้องที่สอง กินไปได้สักพักก็เอาเรื่องจื่ออวี๋อึ๊และต้องไปล้างก้นที่ห้องน้ำมาเป็นข้ออ้างเพื่อปลีกตัวแล้วกลับไปที่ห้องส่วนตัวห้องแรก

เวลาตรงนี้จะห่างกันนานเกินไปไม่ได้สิบนาทีก็พอ หลังจากกลับมาที่ห้องส่วนตัวห้องแรกกินไปสิบนาทีก็เอาเรื่องตัวเองปวดท้องมาเป็นข้ออ้างเพื่อปลีกตัวอีกครั้ง พอเป็นแบบนี้เขากับจื่ออวี๋ต่างก็ปวดท้องคนละครั้งก็สามารถปลีกตัวจากสาวคนหนึ่งได้ถึงสองครั้ง และจื่ออวี๋ก็ยังเป็นแค่เด็กทารกการปวดท้องก็เป็นเรื่องปกติมาก ดังนั้นจื่ออวี๋จะอึ๊สักสามสี่ครั้งก็ได้ พอเป็นแบบนี้การเดินสายสลับไปมาระหว่างห้องส่วนตัวสองห้องก็ดูเหมือนจะรับมือได้อย่างสบายๆ!

หลี่ชิงเฟิงขับรถไปพลางคิดถึงแผนการของตัวเองไปพลาง พยักหน้าอย่างเห็นด้วยกับตัวเองอย่างยิ่ง จากนั้นก็มองจื่ออวี๋ที่ยังไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลยผ่านกระจกมองหลัง จื่ออวี๋เจ้าหนูน้อยวันนี้ใส่เสื้อผ้าชุดใหม่ที่สวยมากๆ ตอนนี้กำลังนั่งนิ่งๆ อยู่บนคาร์ซีทอย่างว่าง่าย หลี่ชิงเฟิงพูดหยอกล้อกับเธอว่า "เป่าเปา เดี๋ยวพ่อพาลูกไปกินข้าว ลูกต้องจำไว้ว่าต้องทำตัวฉลาดๆ หน่อยนะ”