บทที่ 914 คำเตือน

"เลิกวุ่นวายได้แล้ว!" หลิ่วเยี่ยนรู้สึกขอบคุณหลี่ชิงเฟิงมากที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือเมื่อครู่นี้

แต่สถานการณ์ในตอนนี้มันไม่เหมือนกัน เมื่อครู่นี้มีอู๋ฝานแค่คนเดียว แต่ตอนนี้กลับมีเพิ่มมาอีกห้าคน เธอคิดว่าต่อให้หลี่ชิงเฟิงจะเก่งกาจแค่ไหน ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะสู้แบบหนึ่งต่อหก ยิ่งไปกว่านั้นบนหลังของเขายังแบกเด็กทารกเอาไว้อีกคนหนึ่งด้วย

"เดี๋ยวฉันจะถ่วงเวลาพวกมันไว้ ยอมอ่อนข้อให้พวกมัน คุณก็พาลูกหนีไปเถอะ อย่ามาแส่เรื่องชาวบ้านเลย!"

หลิ่วเยี่ยนทิ้งท้ายประโยคนี้ไว้แล้วก็รีบเดินออกไปสองสามก้าว "เรื่องนี้เป็นเรื่องระหว่างเราสองคน ไม่เกี่ยวอะไรกับคนอื่น!"

"หึ เธอพูดว่าไม่เกี่ยวก็คือไม่เกี่ยวอย่างนั้นเหรอ" อู๋ฝานแค่นเสียงหัวเราะเยาะ กวาดสายตามองหลิ่วเยี่ยนตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วพูดต่อว่า "แต่ว่า ถ้าเธอยอมอ่อนข้อ คอยปรนนิบัติฉันสักสามวันสามคืน เรื่องนี้ฉันจะยอมเลิกราไม่เอาความก็ได้นะ!"