บทที่ 915 ต้นจี้มู่แดง

อู๋อี้ยกมือขึ้นห้ามเสียงร้องโวยวายของน้องชาย สายตาที่มองหลี่ชิงเฟิงนับวันยิ่งเย็นชา น้ำเสียงก็หนาวเหน็บราวกับน้ำแข็งเสียดแทงกระดูก "ดี ดีมาก ฉันก็อยากจะเห็นเหมือนกันว่าแกจะทำให้พวกเราต้องชดใช้อะไรได้!"

พูดพลางก็โบกมือให้ครูฝึกหลายคนที่อยู่ด้านหลัง

คนเหล่านั้นเมื่อได้รับคำสั่งก็รีบกวัดแกว่งไม้เบสบอลในมือ ฟาดฟันข้าวของรอบด้านจนพังยับเยิน

หน้าต่างกระจก เคาน์เตอร์บาร์ โต๊ะ เก้าอี้ และภาพประดับที่แขวนอยู่บนผนัง ล้วนถูกทุบทำลายจนไม่เหลือเค้าเดิม

แม้แต่โคมไฟที่ห้อยต่องแต่งอยู่ใต้เพดานก็ถูกตีจนแตกกระจาย