บทที่ 928 เสียงแหวกอากาศ

อ๊าก

หมูป่าร้องคำรามขึ้นอีกครั้งเสียงนั้นแฝงไปด้วยความเจ็บปวดและความไม่ยินยอมอย่างรุนแรง ร่างกายก็สั่นเทาตามสัญชาตญาณ ภายใต้การกระตุ้นของท่อนไม้ความเร็วของหมูป่าก็เพิ่มขึ้นอีก แต่ว่าไม่ว่าตอนนี้ความเร็วของมันจะเพิ่มขึ้นถึงระดับไหนก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของจื่อเหิงแล้ว เมื่อได้ฝึกฝนมาก่อนหน้านี้ตอนนี้จื่อเหิงสามารถหายตัวสลับไปมาระหว่างด้านหน้าหัวหมูกับด้านหลังก้นหมูได้อย่างง่ายดาย ดังนั้นท่อนไม้ท่อนที่สามก็ถูกกำไว้ในมืออีกครั้ง

ก้นของหมูป่าภายใต้การขุดเจาะของท่อนไม้สองท่อนได้เปลี่ยนจากรูปทรงดอกเบญจมาศบานกลายเป็นรูปทรงดอกลิลลี่ปลายฤดูใบไม้ผลิไปแล้ว รอยฉีกขาดลามออกไปด้านนอกแบ่งก้นของมันออกเป็นหลายชิ้นใหญ่ ราวกับกลีบดอกลิลลี่ขนาดใหญ่ที่ทำท่าจะร่วงหล่นมิร่วงหล่นแขวนต่องแต่งอยู่บนดอก ทีละกลีบทีละกลีบ เลือดสดๆ ไหลรินกลิ่นเหม็นคาวเตะจมูก

จื่อเหิงขมวดคิ้วแน่นแววตาดุดันขึ้นมา นำท่อนไม้ท่อนที่สามในมือแทงเข้าไปที่ก้นของหมูป่าอีกครั้งโดยตรง

อ๊าก