บทที่ 941 การตายของหลี่ฟู่เฉียง

หลี่ชิงเฟิงยังไม่ทันได้พูดอะไร เหมาเหวินฮว๋าก็ชิงเอ่ยขึ้นมาก่อนว่า "แน่นอนสิ ฉันเคยบอกพวกนายตั้งนานแล้วว่าอาจารย์หลี่คือหมอเทวดาที่น่ายกย่องและได้รับความเคารพนับถือที่สุดในท้องถิ่นของเรา!"

คำพูดนี้ทำให้หลี่ชิงเฟิงหัวเราะออกมา "หมอเทวดาอะไรกันล่ะ อย่าพูดจาเหลวไหลไปหน่อยเลย ฉันไม่มีใบประกอบวิชาชีพเวชกรรมหรอกนะ ฉันก็แค่นวดให้ช่างเฉินไปงั้นๆ แหละ พอกดจุดจนเลือดลมไหลเวียนสะดวก สีหน้าก็ย่อมดีขึ้นเป็นธรรมดา!"

พอเขาพูดแบบนี้ คนอื่นๆ ก็เข้าใจกันหมด จึงไม่พูดถึงเรื่องหมอเทวดาอีก ทำเพียงแค่พากันขอร้องให้อาจารย์หลี่ช่วยนวดให้ตัวเองบ้าง คนเหล่านี้ทำงานหนักทุกวัน หาเงินได้วันละสองสามร้อยหยวน ก็แทบจะอยากฝากเงินเข้าบัญชีธนาคารสักสี่ห้าร้อยหยวนด้วยซ้ำ เพียงเพื่อจะเก็บหอมรอมริบไว้ให้ลูกหลาน เพื่อให้ตัวเองหมดห่วง ป้องกันไม่ให้หลังจากที่ตัวเองจากโลกนี้ไปแล้ว ลูกหลานจะต้องมาทนกินความขมขื่นเหมือนที่ตัวเองเคยเจอ คนเป็นพ่อเป็นแม่บนโลกใบนี้ส่วนใหญ่ก็เป็นแบบนี้แหละ ตอนมีชีวิตอยู่ก็เอาเป็นเอาตายปูทางให้ลูกหลาน พอแก่ตัวลงหรือตายไป ก็ยังต้องมานั่งกังวลอีกว่าถ้าไม่มีตัวเองคอยดูแลแล้วลูกหลานจะอยู่กันลำบาก ถึงแม้จะมีคนที่ไม่คู่ควรจะเป็นพ่อเป็นแม่อยู่บ้าง แต่ก็มีน้อยมาก พ่อแม่ส่วนใหญ่บนโลกใบนี้ล้วนยอมทุ่มเทแรงกายแรงใจทำทุกอย่างเพื่อลูกหลานได้ทั้งนั้น เพื่อซื้อรถซื้อบ้านให้ลูกหลาน พวกเขาสามารถทุบหม้อตีไหขายเหล็กเพื่อหาเงินมาได้ แต่ถ้าจะให้พวกเขาไปโรงพยาบาลเพื่อตรวจเช็กร่างกาย บำรุงรักษาร่างกายที่ร่วงโรยราวกับกิ่งไม้แห้งใบไม้ร่วงล่ะก็ นั่นเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้อย่างเด็ดขาด เพราะมันเปลืองเงิน ใจกว้างกับลูกหลาน แต่กลับตระหนี่ถี่เหนียวกับตัวเอง นี่แหละคือภาพสะท้อนความเป็นจริงของพ่อแม่ส่วนใหญ่บนโลกใบนี้

หลี่ชิงเฟิงมองดูผู้คนเหล่านี้ที่มีริ้วรอยเหี่ยวย่นเต็มใบหน้า มีรอยด้านหนาเตอะ แต่กลับฉีกยิ้มกว้างอย่างไม่สะทกสะท้าน ในใจก็รู้สึกปวดหนึบขึ้นมา เรื่องนี้ทำให้เขานึกถึงพ่อของตัวเองขึ้นมา ปีนั้นพ่อไอหนักมาก แต่กลับไม่ยอมไปโรงพยาบาล ตอนนั้นประจวบเหมาะกับที่เขาเพิ่งจะตั้งตัวได้ในเมืองหลวง แถมยังถูกคนหลอกเอาเงินไป และยังไม่มีงานทำอีก พ่อกลัวว่าเขาจะไม่มีเงินดูแลตัวเอง กลัวว่าเขาจะกังวล ก็เลยพูดกลั้วหัวเราะกับเขาในโทรศัพท์ว่า "ชิงเฟิงเอ๊ย พ่อไม่เป็นไรหรอก ก็แค่ไอค่อกแค่กนิดหน่อย พี่ชายของแกน่ะชอบทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ แกอย่าไปฟังเขาพูดเหลวไหลนะ!”

“แกดูแลตัวเองให้ดีๆ นะ อย่าตระหนี่ถี่เหนียวเรื่องใช้จ่ายล่ะ”