บทที่ 940 หัวใจหยุดเต้นเฉียบพลัน

จื่อเหิงกินน้ำชาครึ่งชามจนหมดเกลี้ยงแล้ว ยกมือขึ้นใช้แขนเสื้อเช็ดปากเล็กๆ วางชามลงบนโต๊ะ เอ่ยด้วยความดีใจว่า "พ่อครับ ขออีกชามครับ!"

หลี่ชิงเฟิงหัวเราะ "ไม่มีปัญหา แต่ลูกต้องไปเรียกพวกลุงๆ ที่กำลังทำงานอยู่มากินชาก่อนนะ"

จื่อเหิงได้ยินดังนั้นก็รีบลุกขึ้นไปเรียกคนทันที ผ่านไปไม่นาน คนงานที่ทำงานอยู่ในเขตก่อสร้างก็ทยอยกันไปล้างมือแล้วมากินชา พอเห็นว่าอาจารย์หลี่เตรียมชาน้ำมันไว้ ทุกคนก็รู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก

เหมาเหวินฮว๋าเอ่ยแซวว่า "อาจารย์หลี่ มาทำงานบ้านคุณตั้งนานแล้ว เพิ่งจะเคยเห็นคุณต้มชาน้ำมันเป็นครั้งแรกเลยนะครับเนี่ย!"

"ใช่แล้ว!" คนอื่นๆ เอ่ยเสริม "ยังคิดว่าอาจารย์หลี่ต้มชาน้ำมันไม่เป็นซะอีกนะครับ!" พูดพลางก็พากันไปหาม้านั่งตัวเล็กมานั่ง