บทที่ 974 เลื่อมใสเทพเจ้า

ปฏิกิริยาของหลี่ชิงเฟิงเรียกได้ว่าทั้งประหลาดใจและตื่นเต้น ราวกับว่าคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าตัวเองจะสามารถตะโกนเรียกภูเขาอิงจุ่ยได้ พอเห็นเขามีสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ หลี่กั๋วไท่ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา "ไอ้หนุ่ม แกนี่มันแน่จริงๆ ถึงเพิ่งจะมาได้สติเอาป่านนี้!"

"ฮ่าฮ่า ตามที่ตกลงกันไว้ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ภูเขาอิงจุ่ยทั้งสามลูกนี้ก็กลับมาเป็นของหมู่บ้านเราแล้ว”

“ใครก็อย่าคิดจะมายึดครองอีก!" พูดพลาง ก็หันไปมองกลุ่มคนหมู่บ้านไป๋มู่ด้วยใบหน้าได้ใจ "พวกแกคงไม่คิดจะเบี้ยวหรอกนะ”

“ชิงเฟิงของพวกเราตะโกนเรียกภูเขาอิงจุ่ยได้แล้วนะ!”

“หรือว่าพวกแกเตรียมจะบอกว่าทั้งหมดนี้เป็นแค่เรื่องบังเอิญ ไม่เกี่ยวอะไรกับชิงเฟิงของพวกเรางั้นเหรอ"