บทที่ 975 อ่อนหัดเกินไป

ข้อสงสัยเหล่านี้ต้องได้รับคำตอบโดยเร็วที่สุดเพื่อที่เขาจะได้คิดหาวิธีรับมือศัตรูได้ ดังนั้นเพื่อเป็นการถ่วงเวลาเขาจึงอยากให้คนที่อยู่ที่นี่ไปกินข้าวเที่ยงกันก่อน แต่ใครจะคิดว่าพวกตาเฒ่าใกล้ลงโลงแห่งหมู่บ้านลวี่สุ่ยราวกับมองทะลุความคิดของเขาถึงกับปฏิเสธการเลี้ยงอาหารของเขา แต่ถึงกระนั้นเพื่อเห็นแก่ภาพรวมเขาก็ยังต้องปั้นหน้ายิ้มประจบเอาใจบรรดาตาเฒ่าแห่งหมู่บ้านลวี่สุ่ย คิดดูสิจ้าวควนอย่างเขาที่มีตำแหน่งสูงส่งและมีอำนาจล้นมือเคยต้องมาทำตัวต่ำต้อยแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ในใจสาปแช่งพวกตาเฒ่าใกล้ลงโลงแห่งหมู่บ้านลวี่สุ่ยรวมถึงหลี่ชิงเฟิงคนนั้นไปเป็นร้อยเป็นพันรอบแล้ว!

หลี่กั๋วไท่หัวเราะหยันสองเสียง "ผู้กำกับจ้าวไม่ต้องมาใช้ลูกไม้นี้กับพวกคนแก่อย่างเราหรอก”

“จุดประสงค์ที่พวกเรามาที่นี่ในวันนี้ไม่ใช่เพื่อมาดื่มชาและยิ่งไม่ใช่เพื่อมากินข้าวของพวกแก”

“พวกเรามาเพื่อเรื่องภูเขาอิงจุ่ยกับคลองส่งน้ำ”

“ตอนนี้ชิงเฟิงของพวกเราตะโกนเรียกภูเขาอิงจุ่ยได้แล้วตามข้อตกลงก่อนหน้านี้รบกวนพวกแกรีบออกหนังสือรับรองระบุกรรมสิทธิ์ของภูเขาสามลูกแห่งภูเขาอิงจุ่ยมาซะดีๆ”