บทที่ 988 พานเจ๋อ

หลี่ชิงเฟิงเห็นดังนั้น ก็ไม่พูดอะไรให้มากความ เริ่มจากเก็บกวาดบ้าน จากนั้นก็ทำอาหารให้เด็กทั้งสองคนใหม่

ถังอี้ซินพอถึงบ้านก็ล้มตัวลงนอนบนเก้าอี้เอนไม่ขยับเขยื้อน ถังไฉ่เฟิ่งเห็นผู้เป็นพ่อมีสีหน้าหดหู่ คิดว่าเขาเกิดเรื่องอะไรขึ้น จึงเอ่ยถามด้วยใบหน้าเป็นห่วงว่า "พ่อ เป็นอะไรไปคะ เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า"

ถังอี้ซินส่ายหน้าช้าๆ ถอนหายใจยาว แล้วเอ่ยว่า "พ่อไม่เป็นไร พ่อก็แค่เพิ่งจะค้นพบว่า ชีวิตที่ชิงเฟิงใช้อยู่นี่มันไม่ใช่ชีวิตที่คนเขาใช้กันเลย!"

ประจวบเหมาะกับที่สือเหมยกลับมาจากโรงงานเพื่อพักเที่ยงที่บ้านพอดี ได้ยินดังนั้นก็หัวเราะด่าว่า "โห ชีวิตของชิงเฟิงไม่ใช่ชีวิตคน แล้วชีวิตที่แกใช้อยู่มันเป็นชีวิตคนหรือไง"

"คุณไม่เข้าใจหรอก!" ถังอี้ซินบีบแขนตัวเองพลางเอ่ยว่า "เมื่อเช้าผมช่วยชิงเฟิงดูลูกสองคนแป๊บเดียว”