บทที่ 998 หัวใจดั่งทองคำ

พานเจ๋อได้ยินดังนั้นก็หัวเราะทั้งน้ำตา "คุณอาชิงเฟิง ในที่สุดคุณอาก็ดูออก พ่อผมเรียนไม่จบมัธยมต้นครับ ก็เลยมักจะรู้สึกว่าตัวเองพูดไม่ค่อยเก่ง ปกติก็เลยชอบเลียนแบบคำพูดของคนในทีวีน่ะครับ"

"วุฒิการศึกษาถึงแม้จะสำคัญ แต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุดหรอกนะ" หลี่ชิงเฟิงพยุงสองพ่อลูกให้ลุกขึ้นพลางเอ่ยว่า "เมื่อเทียบกับวุฒิการศึกษาสูงๆ แล้ว หัวใจดั่งทองคำของพ่อเธอมีค่าและหาได้ยากกว่ามากเลยล่ะ"

พานเจ๋อพยักหน้า "คุณอาชิงเฟิง ผมเข้าใจครับ"

หัวใจของพ่อ ต่อให้เป็นทองคำก็เทียบไม่ได้!

จงต้าปาดน้ำตาพลางเอ่ยว่า "เถ้าแก่หลี่ งั้นคุณนั่งพักก่อนนะครับ เดี๋ยวผมไปซื้อกับข้าวมา พวกเรากินข้าวเย็นด้วยกันนะครับ"