บทที่ 997 มีชีวิตอยู่ก็เป็นคนของคุณ ตายไปก็เป็นผีของคุณ

ถึงแม้ชาวบ้านบนภูเขาส่วนใหญ่จะไม่มีการศึกษาสูงนัก แต่ทว่า ต้นชาบนภูเขาก็ไม่นับว่าเป็นพืชเศรษฐกิจ ขอเพียงสามารถตอบสนองความต้องการในชีวิตประจำวันของชาวบ้านได้ก็เพียงพอแล้ว

แน่นอนว่า ก็มีชาวบ้านส่วนน้อยที่นำใบชาของบ้านตัวเองไปเร่ขาย แต่ทว่า ใบชาที่ไม่ได้ผ่านการดูแลอย่างพิถีพิถันและไม่ได้ผ่านการแปรรูปอย่างละเอียดอ่อนแบบนี้ ราคาขายก็ไม่ได้สูงนัก

ตามที่ทราบมา หลังจากนำใบชาบนภูเขาไปทำเป็นชาแห้ง ราคาจะอยู่ที่ชั่งละสามสิบหยวน! ย้ำว่าชั่งละสามสิบหยวน เต็มๆ ห้าร้อยกรัม! ไม่ใช่กรัมละสามสิบหยวน และไม่ใช่เหลียงละสามสิบหยวน!

ราคานี้เรียกได้ว่าถูกยิ่งกว่าผักใบเขียวเสียอีก ผักใบเขียวมีวงจรชีวิตสั้น แถมยังไม่ต้องนำมาแปรรูป การเก็บเกี่ยวก็แสนจะง่ายดาย

แต่ทว่าชาแห้งนั้น กว่าจะเปลี่ยนจากใบชาสดมาเป็นชาแห้งได้ จะต้องผ่านการเจริญเติบโตอย่างยาวนาน ตั้งแต่ฝนวสันต์ของปีที่แล้วไปจนถึงฟ้าร้องของฤดูใบไม้ผลิในปีนี้ หลังจากผ่านการบำรุงหล่อเลี้ยงอย่างเอาใจใส่มานานกว่าสามร้อยวัน ถึงจะสามารถผลิยอดอ่อนออกมาจากปลายกิ่งที่แก่ชราได้