บทที่ 154: ปีละพันล้าน...เป็นไงล่ะ?

“…”

ซูฮ่าวเงียบไปครู่หนึ่ง

ฉินฮั่นไอ้สุนัขจิ้งจอกเฒ่านี่ เห็นได้ชัดว่าไม่ได้กำลังล้อเล่นกับเขาอยู่

หลังจากความประหลาดใจในตอนแรกผ่านไป อารมณ์ของซูฮ่าวก็ค่อย ๆ สงบลง

“ขอบคุณสำหรับความปรารถนาดีของพี่ฉินครับ แต่บริษัทที่ผมอยู่ตอนนี้ก็ดีอยู่แล้วครับ”