บทที่ 155: การขายชอร์ตเพื่อหวังผลร้าย

ถนนสายการเงินยามเช้ามืด ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของกาแฟและกลิ่นหมึกของเครื่องพิมพ์ ผสมผสานกับกลิ่นอายของดินปืนที่มองไม่เห็น—

นั่นคือกลิ่นอันเป็นเอกลักษณ์ของที่นี่ หลังจากฤทธิ์กาแฟ ฮอร์โมน และเงินตราเผาไหม้รวมกัน

ทั้ง ๆ ที่เมื่อคืนก่อนยังคงดื่มสังสรรค์กันอยู่บนโต๊ะอาหาร แต่วันรุ่งขึ้น ซูฮ่าวก็ปรากฏตัวในห้องประชุมของแผนกซื้อขายพิเศษด้วยท่าทีที่สดชื่นแจ่มใส

ที่นี่ คือสมรภูมิของเขา!

ทุกวินาทีก่อนที่ตลาดจะเปิด ก็เหมือนกับกลองรบที่ถูกไขลานจนสุด กระตุ้นให้ทุกคนทำงานด้วยความเร็วสูงสุด