บทที่ 391: ฤดูเก็บเกี่ยว

“คน... ถอนตัวกลับมาหมดแล้วใช่ไหม?”

น้ำเสียงของฉินฮั่นเจือไปด้วยความเหนื่อยล้าที่เก็บไว้ไม่อยู่ เขาใช้นิ้วบีบหัวคิ้ว ราวกับต้องการจะรีดเค้นเมฆหมอกแห่งความเศร้าโศกออกไปให้หมด

“เรียนท่านประธาน กลับมาหมดแล้วครับ”

น้ำเสียงของเลขานุการก็แหบแห้งอยู่บ้าง “พี่น้องของเราพยายามอย่างสุดความสามารถแล้วครับที่จะลดความเสียหายให้เหลือน้อยที่สุด แต่โรงงานและอุปกรณ์เหล่านั้น... ช่วยไม่ได้จริงๆ ครับ เอากลับมาไม่ได้”

การบุกเบิกขยายอาณาเขตในต่างประเทศ เงินที่ใช้ไปไม่ใช่แค่จำนวนน้อยๆ แต่เป็นตัวเลขระดับดาราศาสตร์! ทั้งค่าใช้จ่ายในการปูทางต่างๆ นานา การก่อสร้างโครงสร้างพื้นฐาน เงินจริงทองจริงที่ทุ่มลงไปกองรวมกันยังสูงกว่าภูเขาเสียอีก