บทที่ 392: เรื่องดีๆ แบบนี้ไม่ชวนกันเลยนะ!

ในใจของฉินฮั่น ราวกับมีบางสิ่งมาจุกอยู่ที่คอ

ไม่ว่าจะเป็นซูฮ่าวหรือตัวเขาเอง ช่วงนี้ต่างก็ยุ่งจนหัวหมุน ไม่มีเวลาได้มาพบปะสังสรรค์กันบ่อยๆ เหมือนเมื่อก่อนจริงๆ

แต่เขาก็เชื่อมาตลอดว่ามิตรภาพระหว่างพวกเขาก็ไม่ได้จืดจางลงเพราะเหตุนั้น หรือว่า... นี่เป็นเพียงความคิดเข้าข้างตัวเองของเขา?

“นี่มันก็... เกินไปหน่อยจริงๆ... ถ้าเขาล่วงรู้ล่วงหน้าจริงๆ อย่างน้อยก็น่าจะส่งสัญญาณบอกใบ้ท่านประธานบ้างก็ยังดี...”

“เฮ้อ คุณลองสลับตำแหน่งกันคิดดูสิ” ฉินฮั่นถอนหายใจยาว “สมมติว่าเมื่อหนึ่งปีก่อน จู่ๆ ซูฮ่าวก็วิ่งมาหาผม แล้วพูดจาไม่มีปี่มีขลุ่ยว่า ‘สงครามกำลังจะมาแล้ว รีบถอนธุรกิจทั้งหมดทางตอนเหนือในต่างประเทศซะ’ คุณจะมีปฏิกิริยายังไง?”