บทที่ 393: สัญญาเผด็จการ

“ยืนยันไม่ได้?” ดวงตาของฉินฮั่นเบิกกว้างขึ้น เห็นได้ชัดว่าไม่เชื่อ “คนที่ไม่สามารถยืนยันได้ จะวางแผนล่วงหน้าเป็นปี ทุ่มเงินมหาศาลขนาดนั้นเพื่อเตรียมการได้เหรอ?”

ซูฮ่าวเพียงแค่ยิ้มๆ ไม่ได้ตอบอะไร

นั่นเป็นเพียงสัญชาตญาณที่มาจากอนาคตจริงๆ ไม่สามารถใช้ตรรกะใดๆ มาอธิบายได้ แต่พอลองนึกย้อนกลับไป ตอนนั้นก็ยุ่งมากจริงๆ จนไม่ได้ใส่ใจที่จะส่งข่าวให้ทางฉินฮั่น ถือว่าสะเพร่าไปหน่อย

“ช่างเถอะ ฉันเข้าใจนาย” ฉินฮั่นถอนหายใจ แล้วเป็นฝ่ายหาทางลงให้เขาเอง “ข้อมูลลับระดับนี้ ไม่ว่าใครก็ไม่กล้าเอาไปพูดสุ่มสี่สุ่มห้าหรอก พวกเราสองคนสนิทกัน ดื่มเหล้ากินปิ้งย่างด้วยกันบ่อยๆ แต่สุดท้ายก็เป็นเจ้าของคนละบริษัท ในสนามธุรกิจ บางเรื่องก็ต้องแยกแยะให้ชัดเจน อีกอย่าง นายก็ไม่ใช่ลูกน้องฉัน ไม่มีหน้าที่ต้องมารายงานอะไร...”

“ว่าไปแล้ว ฉันกลับรู้สึกว่าตอนนี้เหมือนฉันมาทำงานหาข้าวกินอยู่ใต้เงานายซะอีก ฮ่าๆ!”