บทที่ 436: การส่งวิญญาณเชิงกายภาพ

“ให้ตายเถอะ เกิดอะไรขึ้น? คลองสุเอซมาติดอีกแล้วเหรอ?!”

ตู้หยวนหังรู้สึกเหมือนถูกสายฟ้าฟาดกลางวันแสกๆ เหยียบคันเร่งจนจมมิด รีบร้อนขับรถไปบริษัทราวกับร้อนก้นเป็นไฟ

ปลายสาย เสียงของลูกน้องเจือไปด้วยความตื่นตระหนกราวกับวันสิ้นโลกกำลังจะมาถึง

“รายงานท่านประธานตู้ครับ เป็นเรือบรรทุกน้ำมันสัญชาติสิงคโปร์ลำหนึ่ง ตอนที่กำลังผ่านคลองหางเสือเกิดขัดข้องกะทันหัน หัวเรือพุ่งเข้าไปในทรายริมฝั่ง เกยตื้นแล้วครับ!”

“บ้าเอ๊ย!” ตู้หยวนหังโกรธจนแทบจะบีบพวงมาลัยให้แหลกคามือ “จะเสียก็ไปเสียกลางถนนสิโว้ย ทำไมต้องมาเสียในคลองด้วย? ตั้งใจกันใช่ไหม!”