บทที่ 500: ความไร้เดียงสาที่ไม่ประมาณตน

“อ้อ ใช่แล้ว” ซูฮ่าวเหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้อีก กล่าวเสริม “ฝากแสดงความเสียใจและความอาลัยของเราไปยังฝ่าย M-Country ด้วย บอกพวกเขาว่า ถึงแม้จะเกิดโศกนาฏกรรมเช่นนี้ขึ้น แต่ความมุ่งมั่นในการให้ความร่วมมือในการสอบสวนของฟางฮ่วน อินเวสท์เม้นท์ เราจะไม่สั่นคลอน หากพวกเขายังต้องการการสอบสวนเพิ่มเติมในภายหลัง เรายินดีต้อนรับเสมอ”

“ครับ! จะนำไปบอกต่ออย่างถูกต้องแน่นอนครับ!”

ซูฮ่าวลุกขึ้นยืน เดินไปที่หน้าต่างกระจกบานใหญ่จรดพื้น มองลงไปยังเมืองที่อยู่เบื้องล่าง

กระแสแห่งเทคโนโลยีถาโถมไปข้างหน้า มนุษยชาตินึกว่าตัวเองได้ก้าวเข้าสู่ยุคใหม่ของปัญญาประดิษฐ์แล้ว

แต่ต่อหน้าภัยพิบัติทางธรรมชาติที่แท้จริง ก็ยังคงเล็กน้อยราวกับผงธุลี