บทที่ 561: ป้ายทองคำห้ามทิ้งระเบิด

ตอนที่ซูฮ่าวออกคำสั่ง ด้วยท่าทีที่เกือบจะเป็นนักบุญ เรียกร้องให้ขนส่งธัญพืชโดยเร็วที่สุดเพื่อ “กอบกู้มวลชน”...

โจวอี้ขอยอมรับว่า มีอยู่ชั่วขณะหนึ่ง ที่เขาถูกหลอกจริงๆ

เขาถึงกับคิดไปอย่างไร้เดียงสาว่า ชายผู้นี้ถึงแม้จะมีวิธีการที่โหดเหี้ยม แต่สุดท้ายก็ยังคงมีความเป็นมนุษย์อยู่บ้าง ไม่ใช่จอมเผด็จการที่มองชีวิตคนเป็นผักปลา

แต่ความจริงได้พิสูจน์แล้วว่า เขาคิดผิด ผิดอย่างมหันต์

ท่านผู้นี้ ไม่ใช่จอมเผด็จการ