ตอนที่ 80
บทที่ 80: ปรัชญาการบริหารความเสี่ยงของผู้จัดการซู!
minibunny · 7,150 ตัวอักษร
หลังการประชุมสิ้นสุดลง เหลียงไห่หยวนถูกซูฮ่าวเรียกเข้าไปคุยเป็นการส่วนตัวในห้องทำงานอยู่นาน กว่าจะเดินออกมาด้วยสีหน้าแปลก ๆ
สมาชิกทีมเทรดคนอื่น ๆ รอคอยอยู่ข้างนอกด้วยความหวัง เหมือนลูกนกที่รอแม่มาป้อนอาหาร
ผู้อำนวยการซูคนนี้ เพิ่งจะแสดงฝีมือเสกหินให้เป็นทองในตลาดเงินตราต่างประเทศมาหมาด ๆ เปลี่ยนเงินห้าพันล้านให้กลายเป็นเจ็ดพันล้านได้ในพริบตา!
นี่มันเครื่องจักรผลิตเงินเดินได้ชัด ๆ!
โดยเฉพาะวันนั้น ที่ทุกคนในแผนกต่างก็ลุ้นจนแทบหยุดหายใจว่าผู้อำนวยการซูจะขายทำกำไรที่จุดไหนกันแน่ ไม่มีใครกล้าหายใจแรง ๆ เพราะกลัวจะพลาดช่วงเวลาแห่งประวัติศาสตร์นั้นไป!
และเมื่อได้รับการยืนยันในที่สุด ว่าพวกเขาได้เทขายทุกสถานะออกไปอย่างสมบูรณ์แบบ ณ จุดสูงสุดของตลาด!
ความรู้สึกยินดีอย่างท่วมท้นราวกับเพิ่งรอดชีวิตจากหายนะ!
ความรู้สึกฟินสุดขีดที่โดพามีนพลุ่งพล่านอยู่ในเส้นเลือด!
จนถึงตอนนี้ แค่คิดถึงมันก็ยังทำให้ร่างกายสั่นสะท้านเล็กน้อย รู้สึกดีจนขนลุกไปทั้งตัว!
ดังนั้น ทุกคนจึงเต็มไปด้วยความอยากรู้และความคาดหวังต่อเป้าหมายการลงทุนครั้งต่อไปของ “ผู้อำนวยการระดับเทพ” ผู้นี้
“พี่ไห่หยวน รีบบอกหน่อย ผู้อำนวยการซูเล็งเป้าหมายไหนไว้เป็นรายต่อไปครับ?”
ทันทีที่เห็นเหลียงไห่หยวนเดินออกมา ทุกคนก็รีบกรูเข้าไปล้อมวง ถามกันเซ็งแซ่
เหลียงไห่หยวนสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วค่อย ๆ ตอบ
“กลุ่มบริษัทยานยนต์จ้งต้า”
“ว่าแล้วต้องเป็นตัวนี้! ผมบอกแล้ว! ช่วงนี้กลุ่มบริษัทยานยนต์จ้งต้ากำลังมาแรงสุด ๆ”
“ราคาหุ้นพุ่งราวกับจรวด รอบนี้ผู้อำนวยการซูต้องเปิดสถานะซื้อแน่นอน!”
“ทุกคนต่างพยักหน้าเห็นด้วย สีหน้าประมาณว่า ”ยอดฝีมือมักมองอะไรเหมือนกัน“”
“ไม่ใช่” เหลียงไห่หยวนส่ายหน้า สีหน้าของเขาเจือไปด้วยความรู้สึกที่แทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง แต่ในขณะเดียวกันก็มีความตื่นเต้นที่อธิบายไม่ถูกปนอยู่ด้วย
“พวกนายไม่มีทางคิดออกแน่… ผู้อำนวยการซูตั้งใจจะขายชอร์ต!”
“ว่าไงนะ?! ขายชอร์ต?!”
“ทั้งออฟฟิศระเบิดความโกลาหลออกมาทันที เสียงอุทานดังขึ้นระงมไปทั่ว ทุกคนทำหน้าเหมือนเห็นผี”
“ขายชอร์ตกลุ่มบริษัทยานยนต์จ้งต้าอย่างนั้นหรือ?”
“จะล้อกันเล่นรึไง!”
“นั่นมันบริษัทยักษ์ใหญ่ที่กำลังเตรียมตัวเต็มที่เพื่อจะแข่งกับ ”เถียนฟง“ ชิงตำแหน่งแชมป์ยอดขายรถยนต์ของโลกเลยนะ!”
“ตอนนี้บริษัทกำลังรุ่งโรจน์สุดขีด ราคาหุ้นวิ่งฉิวเป็นกระทิงดุ แล้วจะไปขายชอร์ตในช่วงเวลาเช่นนี้หรือ?”
“นี่มันจงใจหาเรื่องให้ตลาดสั่งสอนชัด ๆ!”
“หรือว่า…ผู้อำนวยการซูจะรู้สึกว่าราคามันขึ้นมาสูงเกินไป ในระยะสั้นน่าจะมีการปรับฐานทางเทคนิค?”
“ใครคนหนึ่งคาดเดาอย่างระมัดระวัง”
“ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้นะ เพราะตอนนี้ราคามันก็ขึ้นมาสูงจนน่ากลัวจริง ๆ การปรับฐานในระยะสั้นก็เป็นไปตามกลไกตลาด แต่ว่า…”
“อย่างที่รายงานวิเคราะห์ไว้ ปัจจุบันสัญญาณตลาดทั้งหมดบ่งชี้ว่าราคาหุ้นของจ้งต้าจะยังคงปรับตัวสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องในระยะสั้นและยากที่จะหยุดยั้ง”
“ถึงแม้จะมีการปรับฐาน ก็จะเป็นเพียงระลอกคลื่นเล็ก ๆ ที่เกิดขึ้นชั่วคราว และในไม่ช้าก็จะถูกกระแสขาขึ้นที่รุนแรงกว่ากลืนหายไป”
“แต่ดูจากท่าทีของผู้อำนวยการซูแล้ว เขาไม่ได้ตั้งใจแค่เก็บกำไรเล็ก ๆ น้อย ๆ จากการปรับฐานระยะสั้น”
“เหลียงไห่หยวนส่ายหน้า แววตาของเขาดูจริงจังขึ้น”
“หา? พี่ไห่หยวน นั่นหมายความว่ายังไงครับ?”
“นี่ พวกนายดูเอง” เหลียงไห่หยวนยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งให้ทุกคน
“มันคือรายการช่องทางการลงทุนที่ซูฮ่าวเป็นคนขีดเลือกไว้ด้วยตัวเอง”
“เอ๊ะ? กองทุนเฮดจ์ฟันด์, ETF, ตราสารแสดงสิทธิในหลักทรัพย์ต่างประเทศ (ADR)…แล้วก็มีพวกตราสารอนุพันธ์อื่น ๆ อีกเพียบเลย?”
ส่วนใหญ่ที่เลือกไว้จะเน้นไปที่ ADR กับกองทุนเฮดจ์ฟันด์ไม่กี่แห่งนี่นา“”
“นักเทรดคนหนึ่งที่ตาไวสังเกตเห็นความผิดปกติได้อย่างรวดเร็ว”
“ใช่แล้ว” เหลียงไห่หยวนพยักหน้า
“ประเด็นสำคัญคือ ช่องทางพวกนี้ทั้งหมดเป็นการลงทุนทางอ้อม เราไม่ได้เปิดสถานะในตลาดหลักทรัพย์แฟรงก์เฟิร์ตโดยตรง”
“ทุกคนมองหน้ากันไปมา ยังคงงุนงง ไม่เข้าใจว่าเหลียงไห่หยวนต้องการจะสื่ออะไร”
“ยังมองไม่ออกอีกเหรอ?” เหลียงไห่หยวนกระซิบเสียงต่ำ พูดอย่างมีลับลมคมนัย
“พวกนายลองคิดดู ถ้าเราเปิดสถานะขายชอร์ตในตลาดหลักทรัพย์แฟรงก์เฟิร์ตโดยตรง”
“แล้วราคาหุ้นของกลุ่มบริษัทยานยนต์จ้งต้าเกิดดิ่งเหวอย่างที่เราคาดไว้จริง ๆ หรือถึงขั้นล่มสลายไปเลย”
“พวกนายคิดว่าไอ้พวกเยอรมันที่สำนักงานกำกับดูแลสถาบันการเงินนั่นมันจะคิดยังไง?”
“การซื้อขายโดยใช้ข้อมูลภายใน?!” ใครคนหนึ่งสูดลมปากอย่างหนาวเยือก
“ถูกต้อง!” เหลียงไห่หยวนดีดนิ้ว
“พวกนั้นต้องสงสัยเราแน่ ๆ หรืออาจจะถึงขั้นเปิดการสอบสวนครั้งใหญ่เลยด้วยซ้ำ!”
“โดยเฉพาะพวกเยอรมันที่ขึ้นชื่อเรื่องการตรวจสอบเงินทุนจากต่างประเทศแบบจู้จี้จุกจิกสุด ๆ”
“ต่อให้คุณบริสุทธิ์ผุดผ่อง พวกเขาก็สามารถหาเรื่องยัดข้อหาที่คุณไม่ได้ทำได้!”
ถ้าหากซูฮ่าวเพียงแค่ต้องการจะเก็งกำไรจากการปรับฐานทางเทคนิคในระยะสั้น
ก็ไม่มีความจำเป็นเลยที่จะต้องเลือกช่องทางการลงทุนทางอ้อมที่ทั้งยุ่งยากและมีต้นทุนสูงขนาดนี้
เข้าไปซื้อขายอย่างรวดเร็วในตลาดแฟรงก์เฟิร์ตโดยตรงไม่สะใจกว่าเหรอ?
“อ๊ะ! ถ้าอย่างนั้นก็หมายความว่า…หรือว่า…หรือว่าผู้อำนวยการซูตั้งใจจะ…”
ในที่สุด ในสมองของทุกคนก็เกิดประกายความคิดขึ้นมา เริ่มจะเข้าใจอะไรบางอย่างแล้ว
ซูฮ่าว ผู้อำนวยการในตำนานที่หนุ่มเกินวัยคนนี้ ไม่ได้ตั้งใจจะเก็บกำไรเล็ก ๆ น้อย ๆ เพียงสามสลึงสองไพ!
ถ้าจะเล่น เขาต้องเล่นใหญ่!
การวางแผนการลงทุนทางอ้อมในสเกลที่ใหญ่ขนาดนี้ ความหมายที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังมันชัดเจนในตัวอยู่แล้ว!
มันจะต้องมีเรื่องใหญ่สะเทือนฟ้าสะเทือนดินบางอย่าง กำลังจะเกิดขึ้นกับกลุ่มบริษัทยานยนต์จ้งต้าอย่างแน่นอน!
และต้องเป็นข่าวร้ายระดับสุดยอด ที่มากพอจะทำให้ราคาหุ้นของบริษัทดิ่งเหวเป็นหน้าผา!
“การขายชอร์ตผ่านช่องทางอ้อมที่ซับซ้อนพวกนี้ ต่อให้ราคาหุ้นของจ้งต้ามันพังครืนลงมาจริง ๆ!”
“ไอ้พวกสำนักงานกำกับดูแลของเยอรมันก็ไม่มีทางจับมือใครดมได้”
“อย่างมากก็คงคิดว่าเป็นพวกกองทุนเฮดจ์ฟันด์ที่จมูกไว หรือสถาบันการลงทุนอื่น ๆ ที่ทำกำไรจากความผันผวนของตลาดไปตามปกติ”
“พวกเขาไม่มีทางฝันถึงเลยว่า เบื้องหลังงานเลี้ยงของเหล่าผู้ล่าในตลาดทุนครั้งนี้”
“ผู้ที่บงการอยู่เบื้องหลังที่แท้จริง จะเป็นแผนกเทรดเล็ก ๆ ที่ไม่มีใครรู้จัก”
“ซึ่งอยู่ห่างออกไปนับหมื่นลี้ในประเทศจีน”
“ที่แอบเคลื่อนย้ายเงินทุนหลายพันล้านอย่างเงียบเชียบ”
“เพื่อปฏิบัติการ ‘เด็ดหัว’ บริษัทจ้งต้าของเยอรมนีอย่างแม่นยำ!”
“ให้ตายสิ! พี่ไห่หยวน ถ้ามันเป็นไปตามที่พี่พูดจริง ๆ ล่ะก็ งั้นก็หมายความว่า…”
ที่ผ่านมามีแต่พวกต่างชาติเข้ามาปั่นป่วนตลาดหุ้นบ้านเรา มาเชือดหมูพวกเรา
ครั้งนี้ ถึงตาเราโต้กลับ ไปเหยียบถิ่นของพวกเยอรมัน แล้วถอนขนแกะมันให้เกลี้ยงเลยใช่ไหมครับ?!“”
“นักเทรดหนุ่มคนหนึ่งตื่นเต้นจนหน้าแดงก่ำ”
“แต่มีเงื่อนไขว่า” สายตาของเหลียงไห่หยวนกวาดมองทุกคน
“ราคาหุ้นของกลุ่มบริษัทยานยนต์จ้งต้า จะต้องดิ่งลงเหวอย่างที่ผู้อำนวยการซูคาดการณ์ไว้จริง ๆ”
เกมนี้ ถ้าผู้อำนวยการซูชนะ นั่นก็คือกำไรมหาศาลหลายพันล้าน
แต่ถ้าแพ้…ก็เช่นเดียวกัน เงินจริงหลายพันล้าน ก็จะละลายหายไปกับตา“”
“ซี้ด—”
“ทุกคนรู้สึกได้ถึงความเย็นเฉียบที่แล่นจากปลายเท้าขึ้นสู่กระหม่อม”
“ผลตอบแทนยิ่งสูง ความเสี่ยงก็ยิ่งมาก นี่คือกฎเหล็กของตลาดการเงินที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลง”
“และด้วยเหตุนี้เอง บริษัททางการเงินที่มีความรับผิดชอบทุกแห่ง จึงต้องให้ความสำคัญกับการควบคุมความเสี่ยงเป็นอันดับแรก”
“แต่ว่า…ด้วยการคำนวณอันล้ำลึกของผู้อำนวยการซู ครั้งนี้ก็คงจะ…”
“ใครคนหนึ่งเผลอจะพูดว่า ”ไม่มีทางพลาด“”
“ไม่มี ‘แต่ว่า’ ทั้งนั้น!” เหลียงไห่หยวนพูดขัดขึ้นมาอย่างเด็ดขาด
“ฉันเคยบอกพวกนายแล้ว! สำหรับผู้อำนวยการซูของเรา สิ่งที่เรียกว่า ‘การควบคุมความเสี่ยง’ มีอยู่เพียงข้อเดียว!”
“นั่นก็คือ ชนะ! ตราบใดที่ยังชนะได้ ก็ไม่มีความเสี่ยงใด ๆ ทั้งสิ้น!”
“…”
ทุกคนถึงกับพูดไม่ออก รู้สึกเพียงแค่ว่ามีเลือดร้อน ๆ พลุ่งขึ้นมาที่ศีรษะ
นี่คือปรัชญาการบริหารความเสี่ยงของเขา: ไม่จำเป็นต้องป้องกัน เพราะการโจมตีที่เฉียบคมและเร็วกว่า คือการป้องกันที่ดีที่สุด! ชิงลงมือก่อนที่ศัตรูจะทันได้ตั้งตัว!
แค่คิดถึงตรงนี้ ทุกคนก็รู้สึกว่าเลือดในกายกำลังเดือดพล่าน หัวใจเต้นรัว “ตึกตัก ตึกตัก” ไม่หยุด เหมือนจะกระเด้งออกมาจากลำคอ
“ให้ตายเถอะ! แค่ฟังนะเว้ย หัวใจฉันก็จะวายแล้ว!”
“ไม่ต้องพูดเลย หลังฉันเปียกไปหมดแล้ว…”
“นี่มันเร้าใจกว่านั่งรถไฟเหาะแบบไม่รัดเข็มขัดอีกนะเนี่ย!”
“แม่เจ้าโว้ย ขืนตามผู้อำนวยการซูเล่นแบบนี้ต่อไปเรื่อย ๆ สงสัยอย่างจริงจังเลยว่าตัวเองจะได้อยู่จนแก่ตายไหม!”
ทุกคนต่างรู้สึกเหมือนกันหมด—ทำงานใต้สังกัดของผู้อำนวยการซูระดับเทพคนนี้ สงสัยคงต้องพกยาอมใต้ลิ้นติดตัวไว้ตลอด
มิฉะนั้น สักวันหนึ่งคงได้ตายก่อนวัยอันควรเพราะตื่นเต้นเกินไปแน่…
แต่ว่า ให้ตายเถอะ ความรู้สึกแบบนี้!
มันโคตรจะ…สะใจเลยโว้ย!
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น