บทที่ 81: ปลุกน้ำนิ่งให้เป็นคลื่น!

“ท่านผู้อำนวยการซูครับ รายชื่อตราสารแสดงสิทธิในหลักทรัพย์ต่างประเทศและกองทุนเฮดจ์ฟันด์ฝั่งอเมริกาที่ท่านต้องการเตรียมพร้อมแล้วครับ!”

พนักงานท่าทางคล่องแคล่วคนหนึ่งวางแฟ้มเอกสารหนาปึกลงบนโต๊ะไม้มะฮอกกานีของซูฮ่าวอย่างนอบน้อม

ซูฮ่าว ผู้เป็นเสาหลักของฟางฮ่วน อินเวสต์เมนต์และเจ้าของฉายา “เครื่องจักรผลิตเงินเดินได้” พยักหน้ารับเบา ๆ นิ้วเรียวยาวเคาะขอบเอกสาร

“ทั้งหมดนี้เกี่ยวข้องกับตลาดหุ้นเยอรมนีใช่ไหม?”

“ถูกต้องร้อยเปอร์เซ็นต์ครับ! ทั้งหมดเป็นไปตามที่ท่านสั่ง คัดมาเฉพาะกองทุนที่เน้นขายชอร์ตซึ่งมีแนวทางการลงทุนที่ดุดันและลงมือโหดเหี้ยมที่สุดครับ!”

“แต่ละกองทุนนี่เรียกได้ว่าลับเขี้ยวเล็บรออยู่แล้ว เป็นตัวอันตรายที่เชี่ยวชาญเรื่องการทุบตลาดโดยเฉพาะ!”

น้ำเสียงของพนักงานคนนั้นเจือไปด้วยความตื่นเต้นที่แทบจะเก็บไว้ไม่อยู่

กองทุนขายชอร์ต ก็ตามชื่อ เป็นกลุ่ม “นักขายชอร์ต” มืออาชีพในตลาด เป็นดั่งอีแร้งทางการเงินที่คอยกัดกินซากเมื่อตลาดล่มสลาย

ยิ่งตลาดเต็มไปด้วยเสียงโอดครวญ ผู้คนแตกตื่นหวาดกลัวมากเท่าไหร่ พวกเขาก็ยิ่งทำกำไรได้มหาศาลมากเท่านั้น

และในบรรดากองทุนเหล่านี้ กองทุนขายชอร์ต “แนวหมาบ้า” ที่บ้าดีเดือดและกล้าได้กล้าเสียที่สุดก็ยิ่งโดดเด่นสะดุดตา

เป็นพวกที่ทั้งฆ่าทั้งฝัง แถมยังชอบไปเต้นฉลองบนความพินาศของคนอื่นอีก!

ในตอนนี้ ทีมของซูฮ่าวก็ได้รวบรวมข้อมูลโดยละเอียดของ “กองทุนขายชอร์ต” เหล่านี้มาอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว

ซูฮ่าวหยิบรายชื่อขึ้นมาอย่างเชื่องช้า สายตาคมกริบดั่งเหยี่ยว ค่อย ๆ กวาดมองไปบนเอกสารหนาปึกนั้น

สมองของเขาทำงานราวกับคอมพิวเตอร์ประสิทธิภาพสูงที่แม่นยำที่สุด

กลยุทธ์การลงทุนของกองทุนเหล่านี้เป็นอย่างไร? รูปแบบการซื้อขายเป็นแบบไหน?

มีเงินทุนในมือเป็นกระสุนเท่าไหร่?

กลุ่มเป้าหมายหลักคือทิศทางไหน?

เขาไล่อ่านไปทีละบรรทัด ยัดข้อมูลเหล่านี้เข้าไปในสมองราวกับเป็นเรื่องง่าย ๆ

จนกระทั่งในชั่วพริบตาหนึ่ง ราวกับมีเสียง “ติ๊ง!” ดังขึ้นในหัว ประกายความคิดก็พลันสว่างวาบขึ้นมา!

“!”

มาแล้ว! ความรู้สึกนี้! ราวกับมีกระแสไฟฟ้าแล่นผ่านไปทั่วร่าง!

ซูฮ่าวรีบวงชื่อกองทุนที่รู้สึกว่า “ใช่” สองสามชื่อ แล้วเขียนตัวเลขกำกับไว้ข้าง ๆ ด้วยลายมือหวัด ๆ

ส่วนจะทุ่มเงินลงไปเท่าไหร่?

สำหรับเขาแล้ว นี่ไม่ใช่ปัญหาคณิตศาสตร์ที่ต้องคำนวณอย่างจริงจัง แต่มันออกไปในแนวทางของความรู้สึกเสียมากกว่า

เริ่มจากเขียนตัวเลขคร่าว ๆ ลงไปก่อน แล้วก็ปรับขึ้นลงเล็กน้อยเหมือนกำลังต่อราคาซื้อของในตลาด จนกระทั่งได้ตัวเลขที่ทำให้เขารู้สึกว่า “ลงตัวแล้ว” เรื่องนี้ก็ถือเป็นอันเสร็จสิ้น!

หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้นอย่างราบรื่น

เขาก็ยื่นเอกสารที่ขีดเขียนเรียบร้อยแล้วกลับไปให้พนักงาน:

“จัดการตามที่ผมวงไว้ครับ จำนวนเงินก็เอาตามตัวเลขข้าง ๆ นั่นแหละ ต้องไม่มากหรือน้อยไปกว่านี้แม้แต่สตางค์เดียว”

“ครับ ท่านผู้อำนวยการซู!”

พนักงานคนนั้นรับเอกสารไป แล้วรีบเผ่นออกไปทันที

คนเก่ายังไม่ทันจะพ้นประตูดี คนใหม่ก็รีบวิ่งเข้ามาอย่างร้อนรน

“ท่านผู้อำนวยการซูครับ รายชื่อกองทุนฝั่งฮ่องกงที่ท่านสั่งคราวก่อนก็เสร็จแล้วครับ”

“อ้อ จริงสิครับ บริษัทหลักทรัพย์ซิ่นจงของบ้านเรา บริษัทจัดการกองทุนของเขาที่ฮ่องกง ช่วงนี้ก็เพิ่งจะคลอดกองทุนตัวหนึ่งที่เน้นความเสี่ยงสูงและผลตอบแทนสูงออกมาพอดี”

“ผมตรวจดูแล้วคิดว่าน่าจะถูกใจท่าน จึงใส่เข้ามาในรายการด้วยครับ”

ซูฮ่าวเลิกคิ้วอย่างสนใจ “อ้อ? พวกนี้ใจกล้ากว่าที่ผมคิดไว้อีกนะครับ”

“ใช่เลยครับ! พวกเขาเน้นตลาดยุโรปเป็นหลัก และบังเอิญว่า ‘จ้งต้า’ ที่เราจะซุ่มโจมตีครั้งนี้ ก็อยู่ในกลุ่มเป้าหมายหลักของพวกเขาพอดี!”

พนักงานหนุ่มหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วรายงานต่อ

“บริษัทจัดการกองทุนของพวกเขาน่ะ ออกผลิตภัณฑ์แนวทางที่เสี่ยงและไม่เหมือนใครมาหลายตัวเลยครับ”

“แน่นอนว่าเพราะแนวทางมันเฉพาะกลุ่มเกินไป ก็เลยดังอยู่แค่ช่วงแรก ๆ ที่ออกมา ดึงดูดเงินทุนระยะสั้นได้นิดหน่อย แต่ตอนนี้ก็เริ่มแผ่ว ๆ ลงไปแล้วครับ”

ซูฮ่าวเผยรอยยิ้มที่ดูน่าสนใจออกมาที่มุมปาก:

“อ้อ? น่าสนใจดี ถ้าอย่างนั้นหากเราอัดฉีดเงินเข้าไปสักหน่อย ก็คงปลุกน้ำนิ่งให้เป็นคลื่นได้สินะครับ?”

“แน่นอนครับท่านผู้อำนวยการซู ในเมื่ออีกฝ่ายชูธง ‘ความเสี่ยงสูง ผลตอบแทนสูง’ ออกมาขนาดนี้ ก็คงไม่ใช่พวกขี้กลัว”

“ในช่วงเวลาสำคัญ ไม่แน่ว่าอาจจะกลายเป็นกำลังเสริมพิเศษ ช่วยเราสร้างความเสียหายให้ฝ่ายตรงข้ามได้อย่างหนักหน่วงเลยครับ”

“น่าสนใจดี…” ซูฮ่าวคิดในใจ ‘ให้บริษัทหลักทรัพย์ชั้นนำของประเทศมาช่วยออกแรงให้เราหน่อยก็แล้วกัน!’

“ดีครับ จัดการโอนเงินให้พวกเขาตามจำนวนที่ผมวงไว้”

“รับทราบครับ!”

และแล้ว ด้วยปลายปากกาของซูฮ่าว เงินทุนอีกหลายร้อยล้านก็ถูกทุ่มออกไป

เงินทุนกว่าเจ็ดพันล้านหยวนในมือของเขา เหมือนกับเงินอั่งเปาที่ถูกแจกจ่ายในช่วงตรุษจีน มันถูกแบ่งย่อยออกเป็นส่วน ๆ แล้วโปรยไปยังตะกร้าที่แตกต่างกันหลายสิบใบราวกับเทพธิดาโปรยดอกไม้

อันที่จริง ถ้าจะให้ง่ายที่สุด ก็แค่บุกเข้าไปในตลาดหลักทรัพย์แฟรงก์เฟิร์ต แล้วทุบหุ้นจ้งต้าโดยตรง นั่นคือวิธีที่ตรงไปตรงมาที่สุด

แต่ปัญหาคือ จ้งต้านั้นเป็นบริษัทขนาดใหญ่ มีมูลค่าตลาดกว่าแสนล้านยูโร ไม่ใช่สิ่งที่เงินเจ็ดพันล้านของซูฮ่าวจะทุบให้ล้มลงได้ง่าย ๆ

ยังไม่นับเรื่องสภาพคล่อง พวกหน่วยงานกำกับดูแลทางการเงินของเยอรมนีก็ไม่ใช่พวกที่จะยอมอยู่เฉย ๆ

หากเงินทุนก้อนใหญ่มหึมาพุ่งเข้าไปขายชอร์ตอย่างโจ่งแจ้ง หน่วยงานกำกับดูแลย่อมใช้ข้อหา “ก่อกวนระเบียบของตลาด” สั่งระงับการซื้อขายได้ทันที

และที่สำคัญที่สุด—คือสัญชาตญาณของเขา!

สัญชาตญาณที่แม่นยำราวกับพยากรณ์อากาศของซูฮ่าวบอกเขาว่า การลงมือโดยตรงในตลาดหลักทรัพย์แฟรงก์เฟิร์ตนั้น…มันให้ความรู้สึกที่

ไม่ใช่! มันไม่ใช่เลย!

ในทางตรงกันข้าม ทุกครั้งที่เขาไล่ดูรายชื่อกองทุนที่หลากหลายพวกนี้ แบ่งเงินทุนออกเป็นส่วนเล็กส่วนน้อยแล้วใส่เข้าไป…

ความรู้สึกที่ว่า “ต้องเป็นตัวนี้แหละ” ที่แปลกประหลาดนั้น กลับผุดขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง

นั่นคือเหตุผลที่เขาให้ลูกน้องของเขารวบรวมรายชื่อกองทุนที่เกี่ยวข้องมาให้ได้มากที่สุด

ดูเผิน ๆ เหมือนกับการหว่านแหไปทั่ว แต่ความจริงแล้วมันคือการวางตาข่ายที่ครอบคลุมทุกช่องทาง

‘แปลกจริงแฮะ’ ซูฮ่าวก็อดสงสัยในใจไม่ได้

‘ไอ้บริษัทจ้งต้านี่ พลิกดูไปมายังไงมันก็ดูดีไปหมด! เบื้องหลังมันมีเรื่องอื้อฉาวระดับฟ้าถล่มดินทลายอะไรซ่อนอยู่กันแน่?’