บทที่ 89: ผลประโยชน์ต้องอยู่ในมือคนใน

ตั้งแต่ก้าวเข้ามาในสำนักงานขายที่หรูหราโอ่อ่าแห่งนี้ และได้ฟังคำแนะนำที่เอาใจใส่และหว่านล้อมอย่างสวยหรูของพนักงานขายสาว ในใจของซูฮ่าวก็เริ่มมีสัญญาณที่เบาบางอย่างยิ่งผุดขึ้นมาอย่างแผ่วเบา

แต่สัญญาณนี้มันช่างเบาบางเสียเหลือเกิน คล้ายมีคล้ายไม่มี ล่องลอยไม่แน่นอน

เขาเองก็ไม่เข้าใจเลยว่า สัญชาตญาณในครั้งนี้กำลังพยายามจะเตือนอะไรเขากันแน่

หรือว่า…โครงการ ‘ฉางชิง·เทียนสี่’ นี่จะมีปัญหาอะไร?

‘ให้ตายสิ! จะเป็นโครงการก่อสร้างที่ด้อยคุณภาพรึเปล่าวะ?’ ในใจของซูฮ่าววูบลงไปทันที

แต่พอคิดอีกที ก็รู้สึกว่าไม่น่าจะเป็นไปได้

นี่คือโครงการเรือธงของฉางชิงกรุ๊ปในเมืองเซี่ยงไฮ้ การกล้าลดต้นทุนลดคุณภาพกับโครงการระดับนี้ มันไม่เท่ากับหาเรื่องตายหรือไง?

ถ้าอย่างนั้น ถ้าไม่ใช่ปัญหาที่ตัวอาคาร หรือว่าจะเป็นที่ตัวบริษัทฉางชิงกรุ๊ปเอง ที่กำลังจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น?

“…”

ซูฮ่าวฉวยโอกาสตอนที่ครอบครัวของเขายังคงเดินชมห้องตัวอย่างกันอย่างสนุกสนาน แอบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา แล้วใช้นิ้วค้นหาข้อมูลล่าสุดเกี่ยวกับฉางชิงกรุ๊ปอย่างรวดเร็ว

[เสิ่นเฉิงเจีย ประธานฉางชิงกรุ๊ป จัดการเรื่องผู้สืบทอดตำแหน่งลงตัวแล้ว บุตรชายคนโต เสิ่นเจ๋อจวี้ จะเข้ามากุมบังเหียนอาณาจักรธุรกิจอย่างเต็มตัว]

[ผู้สืบทอดตำแหน่งคนต่อไปของฉางชิงกรุ๊ปลงตัวที่บุตรชายคนโต เสิ่นเจ๋อจวี้? บุตรชายคนรอง เสิ่นเจ๋อข่าย มุ่งสร้างอาณาจักรของตนเอง การสืบทอดอำนาจของตระกูลเป็นไปอย่างราบรื่น?]

ปัจจุบัน ฉางชิงกรุ๊ปกำลังอยู่ในช่วงเวลาสำคัญของการเปลี่ยนผ่านอำนาจ

ประธานคนเก่า เสิ่นเฉิงเจีย ถึงแม้ว่าจะประกาศเกษียณไปเมื่อหลายปีก่อน และส่งมอบตำแหน่งประธานกรรมการให้กับลูกชายคนโต เสิ่นเจ๋อจวี้แล้ว แต่อิทธิพลของเขาก็ยังคงอยู่ และคนส่วนใหญ่ก็มองว่าการเปลี่ยนผ่านอำนาจได้เสร็จสิ้นลงอย่างราบรื่นแล้ว

นี่เป็นเรื่องปกติธรรมดาของตระกูลมหาเศรษฐีในฮ่องกง ลูกชายคนโตสืบทอดกิจการ ลูกชายคนรองแยกตัวไปสร้างธุรกิจของตัวเอง ไม่ได้มีอะไรน่าแปลกใจ

แต่ “ข่าวเก่าเล่าใหม่” อีกสองสามชิ้นถัดมา กลับทำให้ซูฮ่าวต้องขมวดคิ้วเล็กน้อย

รายงานข่าวเหล่านี้มักจะเน้นย้ำถึงการเปลี่ยนผ่านอำนาจที่ราบรื่น ขณะเดียวกันก็จะเผลอพูดถึงการเสียสละเพื่อส่วนรวมของบุตรชายคนรอง เสิ่นเจ๋อข่าย

เขาเลื่อนไปเจอบทสัมภาษณ์พิเศษของลูกชายคนที่สองของประธานเสิ่นเฉิงเจีย ประธานเสิ่นเจ๋อข่ายผู้ซึ่งประกาศต่อสาธารณะว่า “ไม่คิดจะแย่งชิงอำนาจ” และ “มุ่งเน้นไปที่ธุรกิจใหม่”

ทว่า ในวินาทีที่เขาคลิกเข้าไปในบทสัมภาษณ์นั้น—

“!?”

วูม—!!!

ความรู้สึกสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงที่ยากจะบรรยาย ราวกับกระแสไฟฟ้า พลันแล่นปราดไปทั่วร่างของเขา!

ซูฮ่าวสะท้านไปทั้งตัวราวกับถูกไฟฟ้าช็อต โทรศัพท์ในมือแทบจะหลุดลอยไปกระทบกับพื้นหินอ่อนอิตาลีที่เงาวับ!

“อาฮ่าว ลูกเป็นอะไรรึเปล่า? ทำไมสีหน้าไม่ดีเลย?” แม่ของเขาเป็นคนแรกที่สังเกตเห็นความผิดปกติของลูกชาย จึงถามด้วยความเป็นห่วง

“ไม่เป็นไรครับแม่ สงสัยเมื่อกี๊จะหน้ามืดนิดหน่อย”

ซูฮ่าวพยายามฝืนยิ้ม แต่คลื่นความสั่นสะเทือนในใจนั้นยากที่จะสงบลงได้

ความรู้สึกเมื่อสักครู่นี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน ต้องเป็นสัญชาตญาณที่กำลังเตือนอะไรเขาอยู่แน่ ๆ!

ฉางชิงกรุ๊ป…เสิ่นเจ๋อข่าย…ในเรื่องนี้ต้องมีปัญหาใหญ่อย่างแน่นอน!

เขาไม่มีอารมณ์จะเดินชมห้องตัวอย่างต่อไปอีกแล้ว จึงพูดกับครอบครัวว่า: “พ่อครับ แม่ครับ พอดีที่บริษัทมีประชุมด่วน ผมต้องกลับไปก่อน”

ถึงแม้ครอบครัวจะค่อนข้างไม่เข้าใจ แต่เมื่อเห็นสีหน้าที่จริงจังผิดปกติของเขา ก็ไม่ได้ถามอะไรมาก

ตอนนี้ในหัวของเขามีอยู่เพียงความคิดเดียว—ต้องรีบไปตรวจสอบให้รู้แน่ชัดว่าฉางชิงกรุ๊ปกำลังซ่อนอะไรอยู่!

ณ ฟางฮ่วน อินเวสต์เมนต์ ภายในห้องทำงานของผู้อำนวยการ ซูฮ่าวกำลังพลิกดูข้อมูลฉางชิงกรุ๊ปที่แผนกวิจัยและพัฒนาจัดทำขึ้นเป็นพิเศษ

หลายแสนล้านดอลลาร์ฮ่องกง…

นี่เป็นเพียงมูลค่าตามบัญชีของบริษัทจดทะเบียนในเครือฉางชิงกรุ๊ปเท่านั้น ยังมีสินทรัพย์ที่ไม่ได้เปิดเผยอีกซึ่งประเมินค่าไม่ได้

ฉางชิงกรุ๊ป ยักษ์ใหญ่ทางธุรกิจที่เติบโตขึ้นมาจากเกาะเล็ก ๆ อย่างฮ่องกง มีธุรกิจครอบคลุมหลายประเทศทั่วโลก ทั้งอสังหาริมทรัพย์, ท่าเรือ, ค้าปลีก, พลังงาน, โทรคมนาคม, และโครงสร้างพื้นฐาน เรียกได้ว่าทำทุกอย่างที่สามารถทำเงินได้

มีบริษัทจดทะเบียนในเครือมากมายดั่งดวงดาว โดยเฉพาะธุรกิจท่าเรือและอสังหาริมทรัพย์นั้นทำเงินมหาศาลในแต่ละวัน

“หลังจากการปรับโครงสร้างครั้งใหญ่ของฉางชิงกรุ๊ป ผู้สืบทอดตำแหน่งก็ถูกกำหนดไว้เรียบร้อยแล้ว ลูกชายคนโต เสิ่นเจ๋อจวี้ นั่งตำแหน่งได้อย่างมั่นคง”

“ส่วนลูกชายคนรอง เสิ่นเจ๋อข่าย ถึงแม้จะมีความสามารถระดับสูงเช่นกัน แต่ดูเหมือนว่าท่านประธานจะเอนเอียงไปทางให้เขาไปบุกเบิกธุรกิจใหม่ ๆ มากกว่าที่จะเข้ามายุ่งเกี่ยวกับธุรกิจหลักอย่างอสังหาริมทรัพย์และโครงสร้างพื้นฐาน”

“ตอนนี้ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะลงตัวดี ไม่ได้มีปัญหาอะไรเกิดขึ้นครับ”

เหลียงไห่หยวนรายงานต่อซูฮ่าว

“ถ้าอย่างนั้นก็หมายความว่า ทางฝั่งฉางชิงกรุ๊ป ตอนนี้ก็ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง ไม่มีจุดเสี่ยงแล้วใช่ไหม?”

“ใช่ครับท่านผู้อำนวยการซู เรื่องการสืบทอดตำแหน่งโดยพื้นฐานลงตัวดี โครงการตึกฉางชิงซึ่งเป็นอาคารสัญลักษณ์จะสร้างเสร็จในปีหน้าครับ”

“มีข่าวลือในวงในว่า ตอนที่สร้างตึกนี้ สภาพคล่องทางการเงินของพวกเขาเคยตึงเครียดอยู่พักหนึ่ง แต่สุดท้ายก็น่าจะแก้ไขได้ด้วยการกู้ยืมภายในครับ”

ซูฮ่าวพลิกดูข้อมูลสาธารณะและรายงานเชิงลึกที่ทีมงานรวบรวมมาให้ โครงสร้างผู้ถือหุ้นที่ซับซ้อนนั้นทำเอาเขาถึงกับขมับกระตุก

โชคดีที่มีแผนผังความคิดโดยละเอียดที่แผนกวิจัยและพัฒนาทำขึ้นมาทั้งคืน ถึงได้พอจะเข้าใจได้บ้างว่า:

นี่คือกลยุทธ์ของตระกูลมหาเศรษฐีในฮ่องกงโดยแท้—การถือหุ้นไขว้กันไปมา

พูดง่าย ๆ คือการใช้บริษัทลูก บริษัทหลาน และบริษัทเหลนถือหุ้นซึ่งกันและกัน สานต่อเป็นเครือข่ายผู้ถือหุ้นที่ซับซ้อนยิ่งกว่าใยแมงมุมร้อยเท่า

เป้าหมายสูงสุดก็คือ การใช้หุ้นเพียงน้อยนิด มาควบคุมอาณาจักรธุรกิจทั้งหมด

คนที่สามารถเข้าใจโครงสร้างที่แยบยล หรือจะพูดให้ถูกก็คือซับซ้อนจนน่ากลัวขนาดนี้ได้ คาดว่าในฉางชิงกรุ๊ปเองก็คงจะมีเพียงไม่กี่คน

ทว่า เมื่อสายตาของซูฮ่าวเจาะลึกลงไป เขาก็พบกับความผิดปกติ:

“ปัจจุบันฉางชิงกรุ๊ปดำเนินธุรกิจทั่วโลกผ่านสองบริษัทเรือธงในตลาดหลักทรัพย์คือ ‘กลุ่มฉางเหอ’ และ ‘กลุ่มฉางสือ’ ใช่ไหม?”

“แต่เหนือสองบริษัทนี้ ยังมี ‘ผู้มีอำนาจตัวจริง’ ที่อยู่เบื้องบนอีก”

ปลายนิ้วของซูฮ่าวชี้ไปที่จุดหนึ่งในเอกสาร

“ท่านหมายถึงบริษัทที่จดทะเบียนในหมู่เกาะเคย์แมน ‘ฉางชิง โกลบอล ทรัสต์’ หรือครับ?”

เหลียงไห่หยวนชะโงกหน้าเข้ามา มองตามปลายนิ้วของซูฮ่าว

“ใช่แล้ว” ซูฮ่าวเผยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความหมาย

“เส้นเลือดใหญ่ที่แท้จริงของฉางชิงกรุ๊ปอยู่ในกำมือของกองทรัสต์ครอบครัวนี้ และบริษัทถือหุ้นส่วนตัวสำคัญอีกไม่กี่แห่งที่กองทรัสต์ควบคุมอยู่”

พูดให้ถึงที่สุดแล้ว คนที่สามารถตัดสินชะตากรรมของกลุ่มบริษัทได้จริง ๆ ไม่ได้อยู่ที่คณะกรรมการของบริษัทจดทะเบียน แต่อยู่ในการประชุมของครอบครัวที่ไม่ได้เปิดเผยต่อสาธารณะต่างหาก

“กลยุทธ์กองทรัสต์ของตระกูลบวกกับบริษัทนอกอาณาเขตหลายชั้น แล้วยังมีการถือหุ้นไขว้กันไปมาอีก ยิ่งดูยิ่งรู้สึกว่า…”

“สมองของพวกมหาเศรษฐีระดับท็อปนี่มันทำด้วยอะไรกันนะ? ซับซ้อนซ่อนเงื่อนยิ่งกว่าเมืองกำแพงเกาลูนเสียอีก!”

เหลียงไห่หยวนนวดขมับ รู้สึกว่าสมองของตัวเองแทบจะไหม้

การใช้โครงสร้างทางกฎหมายที่ออกแบบมาอย่างพิถีพิถันเพื่อควบคุมอาณาจักรธุรกิจขนาดมหึมา

กลยุทธ์แบบนี้ ไม่รู้ว่าเป็นฝีมือของทนายความและผู้เชี่ยวชาญด้านกองทรัสต์ระดับท็อปคนไหนคิดค้นขึ้นมา มันเป็นดั่งงานศิลปะของการดำเนินงานในตลาดทุนยุคใหม่ ที่สามารถทำให้คนนอกที่พยายามจะทำความเข้าใจความจริงต้องหลงทางอยู่ในนั้นได้

และฉางชิงกรุ๊ป ในบรรดาบริษัทตระกูลในฮ่องกงและทั่วโลกที่เล่นกลยุทธ์ “ตุ๊กตาแม่ลูกดกแห่งการถือหุ้น” นี้ เรียกได้ว่าเป็นบริษัทที่มีชั้นซับซ้อนที่สุด โครงสร้างซับซ้อนที่สุด และน่าทึ่งที่สุด จนอาจจะเรียกได้ว่าเป็น “ราชาแห่งตุ๊กตาแม่ลูกดก” เลยทีเดียว!

“แต่ว่าไปแล้วนะครับท่านผู้อำนวยการซู”

เหลียงไห่หยวนลองหยั่งเชิงถาม

“จู่ ๆ ท่านให้ความสนใจฉางชิงกรุ๊ปเป็นพิเศษ เพราะเหตุใดครับ หรือว่าท่านได้กลิ่นโอกาสใหญ่บางอย่าง?”

“อ้อ ไม่มีอะไรหรอก แค่ดูเล่น ๆ”

ซูฮ่าวพูดปัดไปอย่างสบาย ๆ

“ก็พอดีเพิ่งเห็นข่าวว่า เรื่องผู้สืบทอดตำแหน่งของบ้านนั้นมันลงตัวไปตั้งหลายปีแล้ว แต่ก็ยังถูกขุดขึ้นมาเล่นข่าวอีก ก็เลยสงสัยนิดหน่อยน่ะ”

เขาไม่มีทางบอกหรอกว่า ที่จู่ ๆ ก็เกิดความสนใจในฉางชิงกรุ๊ปขึ้นมาอย่างมาก

เป็นเพราะว่าวันนั้นในโชว์รูมที่หรูหราและดูล้ำสมัยของฉางชิงกรุ๊ป ตอนที่เขาค้นหาข้อมูลของบริษัทในอินเทอร์เน็ต…

รายงานข่าวชิ้นหนึ่งที่ดูเหมือนไม่มีอะไรพิเศษ กลับทำให้ระบบเตือนภัยจากสัญชาตญาณของเขาส่งเสียงดังไม่หยุด ความรู้สึกนั้นรุนแรงจนขนลุก!

นั่นคือบทสัมภาษณ์ของลูกชายคนที่สองของประธานเสิ่นเฉิงเจีย เสิ่นเจ๋อข่าย ผู้ซึ่งมีภาพลักษณ์ “ถ่อมตนและไม่โอ้อวด” และ “มุ่งเน้นนวัตกรรม” มาโดยตลอด…

ที่ให้คำมั่นสัญญาอย่างจริงใจต่อหน้ากล้องว่า จะ “สนับสนุนพี่ชาย เสิ่นเจ๋อจวี้อย่างเต็มที่ เพื่อร่วมกันทำให้ฉางชิงกรุ๊ปเติบโตยิ่งใหญ่ และสร้างความรุ่งโรจน์ครั้งใหม่ในแวดวงเทคโนโลยี”

ตอนนั้นซูฮ่าวก็รู้สึกได้ทันทีว่า มี “กระแสไฟฟ้า” ที่อธิบายไม่ถูกแล่นจากกระดูกสันหลังขึ้นสู่สมอง ทำให้เขาสะท้านไปทั้งตัว!

‘แปลกชะมัด…’ เขาถูคาง

‘ข่าวเกี่ยวกับฉางชิงกรุ๊ปมีมากมาย ทำไมถึงมีเพียงข่าวนี้ที่ทำให้เรารู้สึกไม่ชอบมาพากลขนาดนี้?’

รายงานข่าวอื่น ๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องรูปแบบการเป็นผู้นำของเสิ่นเจ๋อจวี้ หรือการขยายธุรกิจไปทั่วโลกของฉางชิงกรุ๊ป ก็ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกอะไรเลย

มีเพียงแค่รายงานข่าวที่ดูเหมือนจะอบอุ่นสวยงามเรื่อง “พี่น้องรักใคร่กลมเกลียว” และ “ยอมเป็นใบไม้สีเขียวเพื่อส่งเสริม” นี้เท่านั้น…

ที่ทำให้เขารู้สึกเหมือนกับว่า ภายใต้ผืนน้ำที่สงบนิ่งของอ่าววิคตอเรีย มีกระแสคลื่นใต้น้ำที่เชี่ยวกรากซ่อนอยู่ และพร้อมที่จะระเบิดเป็นคลื่นยักษ์ที่สามารถล้มทั้งบริษัทได้ทุกเมื่อ!

ความคิดหนึ่ง ราวกับเปลวไฟลอยล่อง แวบขึ้นมาในสมองของเขา และชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ:

‘หรือว่า…นายเสิ่นเจ๋อข่ายคนนี้ ที่ผ่านมาเขาโกหกมาโดยตลอด? หรือจะพูดให้ถูกก็คือ เขากำลังแสดงละครอยู่!’