บทที่ 90: สงครามชิงบัลลังก์ในตระกูลไฮโซ!

ซูฮ่าวสั่งให้ลูกน้องรวบรวมบทสัมภาษณ์ทั้งหมดของเสิ่นเจ๋อข่ายในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ที่เกี่ยวกับ “การสนับสนุนพี่ชาย”, “การมุ่งเน้นธุรกิจใหม่”, และ “การไม่สนใจอำนาจหลัก” โดยเฉพาะบทสัมภาษณ์ที่ใช้ถ้อยคำจริงใจและแสดงท่าทีถ่อมตนเป็นพิเศษ

และก็เป็นไปตามคาด!

มีเพียงแค่รายงานข่าวแนว “พี่น้องรักใคร่กลมเกลียว”, “ยอมเป็นพระรอง” เหล่านี้เท่านั้น ที่ทำให้สัญชาตญาณเจ้ากรรมของเขาส่งเสียงเตือนดังลั่น เหมือนกับว่าในหัวของเขาติดตั้งระบบเตือนภัยความเสี่ยงทางการเงินไว้ ไฟแดงกะพริบวูบวาบ เสียงไซเรนดังลั่น!

“คุณไห่หยวนครับ พี่น้องตระกูลเสิ่นสองคนนี้เป็นไปได้ไหมว่า ฉากหน้าดูรักใคร่ แต่ลับหลังกำลังแย่งชิงทรัพย์สินกับอำนาจควบคุมกันจนบ้านแทบแตก?”

“ไม่น่าจะใช่นะครับท่านผู้อำนวยการซู คุณเสิ่นเจ๋อข่ายพูดในที่สาธารณะหลายครั้งแล้วว่า เขาไม่สนใจตำแหน่งประธานในธุรกิจดั้งเดิมของกลุ่มบริษัท แต่ชอบเทคโนโลยีชั้นสูงกับการลงทุนด้านนวัตกรรมมากกว่าครับ”

เหลียงไห่หยวนยังคงไม่ค่อยเข้าใจ เพราะภาพลักษณ์ภายนอกของลูกชายคนรองตระกูลเสิ่นนั้นเป็น “ประธานผู้สุภาพอ่อนโยน” ที่แตกต่างและหลงใหลในเทคโนโลยีมาโดยตลอด

“เหอะ” ซูฮ่าวแค่นเสียงหัวเราะ น้ำเสียงเจือไปด้วยความเย้ยหยันที่มองทะลุโลก

“คุณไห่หยวนยังใสซื่อเกินไปนะครับ มีคำพูดหนึ่งว่าอย่างไรนะ?”

“ไอ้คนใหญ่คนโตที่เอาแต่พูดปาว ๆ ว่า ‘ผมไม่สนใจเงิน’ น่ะ นายคิดว่าเขาไม่สนใจเงินจริง ๆ เหรอ?”

“คนประเภทนี้แหละ ที่มักจะเป็นพวกหน้าเงินที่สุด งกจนแกะไม่ออก!”

“เช่นเดียวกัน คนที่เอาแต่พูดว่าไม่สนใจอำนาจ ก็มักจะเป็นคนที่มีความทะเยอทะยานสูงที่สุด!”

“ท่านหมายความว่า…คุณเสิ่นเจ๋อข่าย เขา…เขากำลังแสดงละครอยู่?! ที่จริงแล้วเขากำลังวางแผนที่จะยึดฉางชิงกรุ๊ปทั้งหมดเหรอครับ?”

เหลียงไห่หยวนสูดลมหายใจอย่างหนาวเยือก รู้สึกราวกับว่าอุณหภูมิของเครื่องปรับอากาศในห้องทำงานลดฮวบลงไปหลายองศา

ถ้าเรื่องนี้เป็นความจริงล่ะก็ มันต้องน่าตื่นเต้นสุด ๆ แน่!

“ผมตรวจสอบข้อมูลแล้วครับ” ปลายนิ้วของซูฮ่าวเคาะโต๊ะเบา ๆ

“คุณเสิ่นเจ๋อข่ายมีความสามารถทางธุรกิจเหนือกว่าพี่ชายหลายขุม ผลงานก็ทิ้งห่างกันมาก”

“คุณลองคิดดู หากเป็นคุณ จะไม่แอบบ่นในใจบ้างหรือครับ?”

“‘ทำไมเขาทำได้แล้วฉันทำไม่ได้? ฉันเก่งกว่าเขาตั้งเยอะ ทำไมผลประโยชน์มหาศาลทั้งหมดนี่ต้องตกเป็นของเขาคนเดียว?’”

เหลียงไห่หยวนพยักหน้าอย่างครุ่นคิด แล้วค่อย ๆ พูดว่า:

“ถ้าพูดตามตรงนะครับท่านผู้อำนวยการซู ไม่ว่าใครเมื่ออยู่ต่อหน้าตำแหน่งที่กุมอำนาจเบ็ดเสร็จขนาดนั้น จะบอกว่าไม่คิดอะไรเลยก็คงเป็นการโกหกครับ”

“แต่ว่า ในเมื่อท่านประธานเสิ่นผู้พ่อได้ตัดสินใจไปแล้ว และส่งมอบอำนาจส่วนใหญ่ให้ลูกชายคนโตไปแล้ว ขั้นตอนการสืบทอดก็ดำเนินไปเกือบจะสมบูรณ์แล้ว”

“ต่อให้ตอนนี้คุณเสิ่นเจ๋อข่ายจะมีความคิดอะไรจริง ๆ ก็เกรงว่าคงจะ…สร้างเรื่องอะไรใหญ่โตไม่ได้แล้วล่ะมั้งครับ?”

ผิวเผินแล้ว การวิเคราะห์ของเหลียงไห่หยวนนั้นมีเหตุมีผลและน่าเชื่อถือ

แต่สัญชาตญาณเจ้ากรรมของซูฮ่าว ทุกครั้งที่เห็นข่าวที่เกี่ยวข้องกับเสิ่นเจ๋อข่าย มันก็จะเต้นแร้งเต้นกาอยู่ในหัวของเขา เหมือนกับหัวหน้าแก๊งแชร์ลูกโซ่ที่โดปยามา กำลังส่งสัญญาณให้เขาอย่างบ้าคลั่ง

นั่นหมายความว่า ในเรื่องนี้ต้องมีอะไรบางอย่าง!

และต้องเป็นเรื่องใหญ่ระดับฟ้าถล่มดินทลายอย่างแน่นอน!

“คุณไห่หยวน เอาแบบนี้ครับ” น้ำเสียงของซูฮ่าวเข้มขึ้น ก่อนสั่งการ

“นายไปบอกแผนกวิจัยและพัฒนาอีกที ให้พวกเขาเจาะลึกโครงสร้างผู้ถือหุ้นของฉางชิงกรุ๊ปอีกครั้ง โดยเฉพาะไอ้กองทรัสต์ที่ชื่อ ‘ฉางชิง โกลบอล ทรัสต์’ ที่จดทะเบียนอยู่ที่หมู่เกาะเคย์แมนน่ะ”

“ใช้เส้นสายหาคนไปสืบมาให้ได้มากที่สุด ผมอยากรู้ประวัติทุกด้านของกองทรัสต์นี้ ขุดมาให้ถึงที่สุดครับ!”

“ครับท่านผู้อำนวยการซู ผมจะรีบไปจัดการเดี๋ยวนี้ครับ!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เหลียงไห่หยวนก็ตระหนักว่าครั้งนี้ผู้อำนวยการซูเอาจริง

ซูฮ่าวเองก็รู้ดีว่า จากข้อมูลที่เปิดเผยออกมา ละครการสืบทอดอำนาจของฉางชิงกรุ๊ปได้ปิดฉากลงแล้ว

การที่เสิ่นเจ๋อข่ายจะพลิกเกมในตอนนี้มันยากยิ่งกว่าการขึ้นสวรรค์เสียอีก

แต่เมื่อสัญชาตญาณอันแม่นยำของเขาส่งปฏิกิริยารุนแรงขนาดนี้ ก็ย่อมไม่ใช่เรื่องไร้มูล!

เบื้องหลังเรื่องนี้ ไม่ว่าจะเป็นการที่เสิ่นเจ๋อข่ายกำลังเตรียมจะฉายละคร “เจ้าชายล้างแค้น” ที่น่าตื่นตะลึง หรือ…

ก็ต้องมีเรื่องสนุกที่น่าตื่นเต้นและเร้าใจยิ่งกว่านี้รอเขาอยู่

“ช่างมันเถอะ” ซูฮ่าวเผยรอยยิ้มที่น่าสนใจที่มุมปาก แล้วคิดในใจ

‘พวกแกจะสู้กันก็สู้ไป แต่อย่ากระทบคุณภาพห้องที่เราซื้อในโครงการฉางชิงก็แล้วกัน! อย่าให้กลายเป็นโครงการก่อสร้างด้อยคุณภาพเด็ดขาด!’

“เรื่องอื่น จะเป็นใครก็ช่าง!”

ตั้งแต่เล็กจนโต เสียงของเสิ่นเฉิงเจียผู้เป็นพ่อ ก็เหมือนกับมนต์สะกดที่กรอกหูของเสิ่นเจ๋อข่ายซ้ำไปซ้ำมา มีอยู่ไม่กี่ประโยค จนเขาแทบจะหูชา:

“เจ๋อข่าย เจ้าต้องช่วยพี่ใหญ่ของเจ้าให้ดี ทำให้บริษัทเติบโตยิ่งใหญ่!”

“คำพูดของพี่ใหญ่ของเจ้า ก็คือคำพูดของข้า เจ้าต้องเชื่อฟังอย่างไม่มีเงื่อนไข!”

“พี่ใหญ่ของเจ้าอยากจะทำอะไร เจ้าก็คอยสนับสนุนอยู่ข้าง ๆ อย่าได้มีปากเสียง!”

พี่ใหญ่ พี่ใหญ่ พี่ใหญ่!

ในสายตาของเสิ่นเฉิงเจียผู้เป็นพ่อ ราวกับว่านอกจากบุตรชายคนโตเสิ่นเจ๋อจวี้แล้ว ทั้งโลกก็เป็นเพียงภาพโมเสกที่เบลอไปหมด

และเขา เสิ่นเจ๋อข่าย ก็เป็นเพียงแค่ชิ้นส่วนโมเสกที่ไร้ความสำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งเท่านั้น

เขาเคยไร้เดียงสา คิดว่าเพียงแค่ตัวเองพยายามให้มากพอ โดดเด่นให้มากพอ สักวันหนึ่ง สายตาของพ่อที่จับจ้องอยู่ที่พี่ชายเสมอมา จะแบ่งเศษเสี้ยวมามองที่เขาบ้าง

เพื่อความหวังลม ๆ แล้ง ๆ นี้ เขาจึงทุ่มเทสุดชีวิตเพื่อแสดงความสามารถในบริษัท ผลงานทิ้งห่างพี่ชายที่ไม่เอาไหนคนนั้นไปไกลลิบ!

เขายืนอยู่ตรงขอบเวทีที่สายตาของพ่ออาจจะกวาดมาถึงเสมอ รอคอยปาฏิหาริย์อย่างต่ำต้อย

ทว่า ทุกครั้งที่รอคอยด้วยความหวังเต็มเปี่ยม สิ่งที่ได้รับกลับมาก็เป็นเพียงคำตัดสินที่เย็นชาราวกับน้ำแข็งพันปีประโยคเดิม:

“สนับสนุนพี่ใหญ่ของเจ้า! เจ้าของบริษัทนี้ คือพี่ใหญ่ของเจ้า และจะเป็นได้แค่พี่ใหญ่ของเจ้าเท่านั้น!”

ในวินาทีนั้น เขาก็ตระหนักรู้อย่างถ่องแท้ หัวใจมอดไหม้เป็นเถ้าถ่าน

พ่อของเขา เสิ่นเฉิงเจีย ชั่วชีวิตนี้จะไม่มีวันมองเขาเกินกว่านี้

อาณาจักรธุรกิจอันยิ่งใหญ่นี้ ตั้งแต่แรกเริ่มก็ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเป็นสนามล่าของพี่ชายที่ “ยอดเยี่ยม” ของเขา

และเขา เสิ่นเจ๋อข่าย ไม่ว่าจะดิ้นรนอย่างไร ไม่ว่าจะพิสูจน์ความสามารถของตัวเองว่าเหนือกว่าพี่ชายมากแค่ไหน ในสายตาของพ่อ เขาก็ยังคงเป็นได้แค่ลูกน้องรับใช้เท่านั้น!

มุมปากของเสิ่นเจ๋อข่ายยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่เย็นเยียบจนถึงกระดูก ในแววตามีประกายอำมหิตส่องประกาย

เขาฝังความทะเยอทะยานที่ลุกโชนไว้ในส่วนลึกของหัวใจ เหมือนกับอสรพิษร้ายที่ซุ่มซ่อนอยู่ในเงามืด เขี้ยวเล็บอันแหลมคมถูกซ่อนไว้อย่างแนบเนียนภายใต้รอยยิ้มที่ถ่อมตนและอ่อนโยน รอคอยเพียงแค่โอกาสที่จะจู่โจมเพียงครั้งเดียวถึงตาย

ในเมื่อเป็นเช่นนี้…

ลูกคนนี้ ก็คงต้องขอเจริญรอยตามองค์ชายจิ๋นในอดีต ที่ต้องหลั่งเลือดคนในครอบครัวเพื่อชิงบัลลังก์!

ในเมื่อความเมตตาและคุณธรรมไม่สามารถแลกมาซึ่งการยอมรับ!

ในเมื่อความอ่อนน้อมถ่อมตนไม่สามารถแลกมาซึ่งความโปรดปราน!

ถ้าอย่างนั้น ก็จงใช้เหล็กและเลือด เพื่อหล่อหลอมบัลลังก์ของตัวเองขึ้นมา!