บทที่ 113: รวมพลังถล่ม

เย่หรูกับหลี่รั่วหยุนกำลังจิบชาอย่างสบายอารมณ์อยู่ในห้องนั่งเล่นของวิลล่า

“ได้ยินว่า... ท่านผู้กองโจวน้อยคนนั้นไปเหลียวหยาง” ในน้ำเสียงของเย่หรูเจือปนความเย้ยหยันอยู่สามส่วน จงใจเติมคำว่า ‘น้อย’ ลงไปในตำแหน่ง

“คงจะอย่างนั้นแหละ! อาจจะรู้สึกว่าสถานการณ์ไม่ค่อยจะดี เลยกลับไปขอความช่วยเหลือ!” หลี่รั่วหยุนหยิบถ้วยชาขึ้นมาอย่างสง่างาม เป่าลมเบาๆ แล้วยิ้มตอบ

“ถ้าฉันเป็นท่านเลขาธิการเจี่ยน... คงจะผิดหวังมากแน่ๆ! ทั้งๆ ที่ในมือกำไพ่ดีๆ ไว้... ทั้งๆ ที่ชัยชนะอยู่แค่เอื้อม... แต่สถานการณ์กลับพลิกผันกะทันหัน... พริบตาเดียวก็เปลี่ยนฟ้าเปลี่ยนดิน... ฉันเดาว่า... ในหัวของท่านผู้กองโจวน้อยคงจะมีแต่เสียงหึ่งๆ แล้วล่ะ” บนใบหน้าของเย่หรูไม่อาจปิดซ่อนสีหน้าที่ภาคภูมิใจไว้ได้... พูดเยาะเย้ยออกมา

หลี่รั่วหยุนรู้ว่าอีกฝ่ายต้องการจะฟังอะไร... เลยยิ้มพูด “จะไม่ให้พูดว่าเสี่ยวหรูของเธอเก่งได้ยังไงล่ะ... หมัดชุดนี้ต่อยออกมา... ท่านผู้กองโจวคนนั้นเดิมทีรับมือไม่ไหว!”