บทที่ 117: การสอบสวน (จบ)

ต้วนคังหมิงและคนอื่นๆ ต้องยอมรับว่า... แม้ว่าพวกเขาจะเตรียมตัวสำหรับการสอบสวนในวันนี้มาอย่างเต็มที่... แต่ก็เห็นได้ชัดว่ายังคงประเมินวาทศิลป์ที่แหลมคมและความสามารถในการแก้ไขสถานการณ์เฉพาะหน้าที่ยอดเยี่ยมของท่านผู้กำกับโจวอี้คนนี้ต่ำเกินไป

ปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้!

“นี่คือการตัดสินใจขององค์กร... ไม่จำเป็นต้องให้คุณมาเห็นด้วยส่วนตัว!” น้ำเสียงของต้วนคังหมิงเริ่มเข้มงวดขึ้นเรื่อยๆ... ใช่... บางครั้งการตัดสินใจขององค์กร... ก็ไร้เหตุผลแบบนี้แหละ แค่เรื่องที่โจวอี้ตีคน... องค์กรสามารถจะปล่อยผ่านไปง่ายๆ... ลงโทษแค่ตักเตือนตามพิธี... แต่ก็สามารถฉวยโอกาสเล่นงาน... ลงโทษสถานหนักได้เช่นกัน

“และเหตุผลที่คุณพูดมาว่าทำไมถึงตีคน... ก็ไม่มีใครสามารถพิสูจน์ได้!” หลิวเจี้ยนโปพูดเสริมขึ้นมา

โจวอี้ยิ้ม... ชูเอกสารในมือขึ้นมาอีกครั้ง... แล้วพูดอย่างไม่รีบร้อน “ในนี้มีเพียงคำให้การของรองเลขาธิการกงลี่, รองนายกเทศมนตรีซุนอี้, ปลัดฝ่ายองค์กรจั่วหงเหว่ย และรองหัวหน้าคังเจี๋ยสี่คน... แต่ในตอนนั้นยังมีผู้อำนวยการสำนักงานการคลังว่านเต๋ออัน, ผู้อำนวยการคณะกรรมการการก่อสร้างหลิวอี๋ และเจ้าของร้านดอกไม้หลี่รั่วหยุนอยู่ในที่เกิดเหตุด้วย... อ้อ... หลี่รั่วหยุนก็แล้วไป... เธอเป็นพี่สะใภ้ใหญ่ของเซี่ยปิ่งอี้... แล้วคำให้การของอีกสองคนล่ะครับ?”