บทที่ 144: คำชมสามประสาน

“พนันเหรอ? พวกนายไม่เรียนดี!” เจี่ยนซูเยว่พอจะได้ยินเนื้อหาการสนทนาของชายสามคนอยู่บ้าง อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วแล้วพูดข้างหูโจวอี้

“เล่นนิดหน่อย... พอหอมปากหอมคอ! ล้อเล่นน่า... ผมไม่ได้พนันสักหน่อย!” โจวอี้ยิ้มอธิบาย

“พวกเราก็ไม่ได้พนันนะ... ที่เราซื้อน่ะคือสลากฟุตบอลที่ถูกกฎหมาย... พนันบอลก็แค่พูดไปตามน้ำเท่านั้นแหละ!” ไป๋ฮ่าวเซวียนกับสวี่เหิงไม่พอใจ รีบโต้กลับพร้อมกัน ทำไมพวกเขาถึงไม่ซื้อสลากในประเทศ... ก็เพราะว่าต่อให้คุณจะเดาผลทั้งหมดถูก... แต่จะได้เงินรางวัลเท่าไหร่เดิมทีก็ยังเป็นสิ่งที่ไม่แน่นอน... มันขึ้นอยู่กับว่ามีคนทั้งหมดกี่คนที่เดาถูกพร้อมกับคุณ สลากของต่างประเทศไม่เหมือนกัน... ตามอัตราต่อรอง... ควรจะได้เท่าไหร่ก็เท่านั้น... ชัดเจนในแวบเดียว

“งั้นก็เป็นฉันที่กล่าวหาพวกนายผิดเหรอ? ต้องให้ฉันขอโทษพวกนายไหม?” เจี่ยนซูเยว่ย้อนถามพลางยิ้มแต่แววตาไม่ยิ้ม

โจวอี้รีบส่ายหน้าแล้วพูดอย่างจริงจัง “ไม่ใช่แบบนั้นครับ... หลักๆ ก็คือพวกเราเองที่พูดจามีปัญหา!” ไป๋ฮ่าวเซวียนกับสวี่เหิงมองโจวอี้อย่างประหลาดใจ... ในใจอดไม่ได้ที่จะแอบพยักหน้า... ดูสัญชาตญาณการเอาตัวรอดที่เต็มเปี่ยมของน้องเขยสิ... ต่อไปน้องสาวที่บ้านต้องไม่โดนรังแกแน่นอน