บทที่ 171: บุญคุณของสาวงาม... ยากแท้ที่จะตอบแทน

อะไรคือความแตกต่างที่ใหญ่ที่สุดระหว่างเพื่อนร่วมทีมระดับเทพกับเพื่อนร่วมทีมที่เป็นตัวถ่วง? สำหรับท่านผู้กองโจวและท่านผู้หญิงหลี่แล้ว... ความแตกต่างอยู่ที่ว่าอีกฝ่ายจะสามารถอ่านความหมายที่แฝงอยู่ในสายตาของตัวเองออกหรือไม่... ซึ่งจะนำไปสู่การตอบสนองที่ถูกต้องที่สุด สรุปได้ในประโยคเดียว... สิ่งที่ทดสอบก็คือความรู้ใจ!

ดังนั้น... เมื่อคนทั้งสองได้ยืนยันสายตากันแล้ว... เรื่องที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น! อาเป้าพลันหันปากกระบอกปืน... จ่อไปที่ขมับของเซี่ยปิ่งคุน... ในขณะเดียวกันมือซ้ายของเขาก็ผลักเบาๆ... ร่างของหลี่รั่วหยุนก็อาศัยแรงส่งพุ่งไปข้างหน้า... ม้วนตัวสิบแปดตลบอยู่บนพื้น

ก็ในตอนนั้นเอง... แขนของโจวอี้ก็ยกขึ้น... ปากกระบอกปืนจ่อตรงไปยังอาเซิ่ง และในตอนเดียวกันนั้น... อาเซิ่ง บอดี้การ์ดที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างมืออาชีพ... ก็มีปฏิกิริยาที่รวดเร็วราวกับเทพ... เขาก็ได้หันปากกระบอกปืนไปยังโจวอี้ในทันทีเช่นกัน

ปัง! ฟังดูเหมือนเสียงปืนนัดเดียว! อันที่จริง... ในชั่วพริบตานั้น... มีปืนพกทั้งหมดสองกระบอกที่ลั่นไก บอดี้การ์ดอาเซิ่งถูกยิงที่หน้าอก... หงายหลังล้มลง ข้อมือขวาของเขาก็ถูกกระสุนอีกนัดหนึ่งเจาะทะลุเช่นกัน นั่นหมายความว่า... ไม่ว่ากระสุนนัดนั้นของท่านผู้กองโจวจะยิงเข้าเป้าหรือไม่... จะทำให้เป้าหมายสูญเสียความสามารถในการต่อสู้กลับหรือไม่... อาเซิ่งก็ไม่มีทางที่จะทำอันตรายใดๆ ต่อท่านผู้กองโจวได้

เฉินจ้ง คนขับรถที่ควบตำแหน่งบอดี้การ์ด... เก็บปืนพกของตัวเองอย่างไม่สะทกสะท้าน เขารู้สึกว่าฝีมือการยิงปืนของท่านผู้กำกับพัฒนาขึ้นอย่างเห็นได้ชัด... ดูท่าหลายเดือนมานี้คงจะไม่ได้ขาดการฝึกซ้อม... และที่น่ากล่าวถึงยิ่งกว่าคือ... ปฏิกิริยาเมื่อครู่ของท่านผู้กำกับนั้นยอดเยี่ยมอย่างยิ่ง!