บทที่ 180: ขอยืมว่าที่ลูกเขยของแกไปใช้หน่อยเป็นไร?

“ท่าน... ท่านเลขาธิการวางใจได้เลยครับ! พวกเราจะปฏิบัติตามคำสั่งของท่านอย่างแน่นอน... และจะสนับสนุนการทำงานของท่านสารวัตรใหญ่เปียนอย่างเต็มที่!” รองผู้กำกับการอาวุโสหลี่ผิงอู่, หัวหน้าศูนย์บัญชาการฟู่จื้อกัง, หัวหน้าฝ่ายการเมืองเหราอวี๋ และสมาชิกคณะผู้บริหารคนอื่นๆ ทยอยกันแสดงจุดยืนอย่างจริงจัง

การมีผู้นำที่ผู้มีอำนาจบารมีสูงส่ง... ข้อดีก็คือคนข้างล่างจะเชื่อฟังและปฏิบัติตาม... ไม่กล้าที่จะชิงดีชิงเด่นกัน... สามารถทุ่มเทแรงกายแรงใจไปในทิศทางเดียวกันได้ ข้อเสียก็คือ... เมื่อไหร่ที่ผู้นำเดินผิดทาง... ข้างล่างก็มีความเป็นไปได้ที่จะถูกกวาดล้างยกครัว

แน่นอน... ในใจของสมาชิกคณะผู้บริหารพรรค... การตัดสินใจของท่านผู้กำกับนั้นหลักแหลม เสมอ... นำพาพวกเขาเดินอยู่บนเส้นทางที่สว่างและถูกต้องมาโดยตลอด... ไม่มีทางที่จะเกิดสถานการณ์เดินผิดทางได้

“หน่วยสืบสวนคดีอาญา... มอบให้หลี่หลินเซินผมก็วางใจ... สามารถพิจารณาให้สหายจ้าวซินดำรงตำแหน่งสารวัตรของหน่วยได้” “หน่วยป้องกันและปราบปราม... ปัจจุบันสหายซ่าวหมิงเป่ากับสหายไช่เสี่ยวโปก็ร่วมมือกันได้ดีมาก... งานด้านความสงบเรียบร้อยยังคงเป็นจุดเน้นในการทำงานของสถานีเราต่อไป... ท่านผู้กำกับหลี่ผิงอู่ต้องให้ความสนใจมากขึ้น...” “เกี่ยวกับหน่วยตำรวจพิเศษ... ที่หัวหน้าฟู่จื้อกังเสนอชื่ออวี๋เซียว, เหมิ่งเซินให้ดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าหน่วยเมื่อครั้งที่แล้ว... ผมก็มีความเห็นเห็นด้วย!” ...

หลังจากประชุมคณะผู้บริหารพรรคเสร็จ... โจวอี้ภายใต้การนำของเปียนจี้, เหราอวี๋ และคนอื่นๆ... ก็ได้เดินตรวจเยี่ยมทุกแผนก พอได้ยินว่าท่านผู้กำกับมา... เหล่าตำรวจก็รีบวางงานในมือ... แล้วกรูเข้ามาล้อมทันที