บทที่ 186: ไสหัวกลับมาเดี๋ยวนี้!

“ท่านเลขาธิการโจวทราบเรื่องคดีใหญ่สองคดีที่เกิดขึ้นที่ฉางเทียนใช่ไหมครับ?” ระหว่างที่คุยเล่นกัน เฝิงเจียผิงก็ได้เอ่ยถึงคดีฆาตกรรมหมู่ที่น่าสยดสยองในหอพัก 730 และคดีวางเพลิงครั้งใหญ่ 83 ขึ้นมา

“ทราบครับ ผมเห็นข่าวแล้ว!” 

โจวอี้พยักหน้า เขาไม่เพียงแต่จะทราบเรื่องคดีใหญ่สองคดีนี้ เขายังรู้ลำดับเหตุการณ์ของคดี เขายิ่งรู้ดีกว่าว่าสองคดีที่ดูเหมือนจะไม่เกี่ยวข้องกันนี้ อันที่จริงแล้วกลับมีความเชื่อมโยงที่แน่นแฟ้น เขาอยากจะคลี่คลายสองคดีนี้ด้วยตัวเองเหลือเกิน แต่น่าเสียดายที่เหลียวตงกับเจียงหนานห่างไกลกันพันภูเขาหมื่นสายน้ำ เขาได้แต่ใจอยากแต่กำลังไม่ถึง นอกจากว่าผู้ยิ่งใหญ่ของมณฑลเจียงหนานจะเกิดความคิดบ้าๆ ขึ้นมา—ไอ้หยา... คดีที่พวกเราคลี่คลายไม่ได้... ก็ไปคุกเข่าขอร้องให้ ‘ท่านผู้กองโจว’ ผู้โด่งดังมาช่วยก็ได้นี่นา!

มุมปากของโจวอี้อดไม่ได้ที่จะยกขึ้น... เขาถึงกับขำกับความคิดตลกๆ ที่ตัวเองเพิ่งจะคิดขึ้นมา

“เนื่องจากผลกระทบที่เลวร้ายของคดี... ปักกิ่งกับกระทรวงความมั่นคงสาธารณะก็เร่งแล้วเร่งอีก... ตอนนี้ทั้งมณฑลและเมืองต่างก็ปวดหัวจนแทบระเบิด... ท่านผู้กำกับเซวียซวงฉวน เลขาธิการคณะกรรมการการเมืองและกฎหมายและผู้บัญชาการสำนักงานตำรวจเมืองก็ถูกปลดจากตำแหน่ง... ผู้กำกับการสถานีตำรวจคนใหม่ก็ยังไม่มีข่าวคราว...” เฝิงเจียผิงเป็นคนพูดเก่ง และทั้งสองคนก็อยู่ในระบบการเมืองและกฎหมายเหมือนกัน เนื้อหาที่สนทนากันก็แน่นอนว่าล้วนแต่เป็นเรื่องเกี่ยวกับงานด้านการเมืองและกฎหมาย