บทที่ 187: ฉันจะเอาอะไรไปช่วยเธอได้

“เชิญเจ้าบ่าวสุดหล่อและเจ้าสาวแสนสวยของเราปรากฏตัวอย่างเฉิดฉายครับ!” 

ท่ามกลางน้ำเสียงที่เปี่ยมไปด้วยความกระตือรือร้นของพิธีกร... ท่ามกลางเสียงดนตรีที่บรรเลงโดยวงดนตรีสด... และท่ามกลางเสียงปรบมือที่กึกก้องของญาติสนิทมิตรสหาย... คู่บ่าวสาวก็ได้เหยียบลงบนพรมแดง... แล้วเดินไปยังเวที

จากนั้นก็เป็นการแนะนำโดยพิธีกร... การอ่านทะเบียนสมรสโดยเฝิงเจียผิงผู้เป็นพยาน... และการแลกเปลี่ยนของที่ระลึกของคู่บ่าวสาว... คุณลุงใหญ่อยากจะให้โจวอี้ขึ้นไปพูดสองสามคำ... แต่ก็ถูกโจวอี้ยิ้มปฏิเสธ... โดยปกติแล้วผู้ที่กล่าวอวยพรล้วนแต่เป็นผู้ใหญ่... เขารู้สึกว่าตัวเองไม่เหมาะสม

กัวซีเหวยกับเฝิงมั่วโม่ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าข้างหลัง... แล้วกลับมาที่งานแต่งงานอีกครั้ง... เริ่มเดินคารวะสุราทีละโต๊ะ “นี่คือลูกพี่ลูกน้องโจวอี้... นี่คือพี่สะใภ้เจี่ยนซูเยว่!” กัวซีเหวยยิ้มแหะๆแนะนำให้เฝิงมั่วโม่... เขารู้สึกว่าเจี่ยนซูเยว่ต้องไม่คัดค้านคำเรียกนี้แน่นอน

“สวัสดีค่ะพี่... สวัสดีค่ะพี่สะใภ้!”