บทที่ 197: ขอโทษ... ผมเป็นตำรวจ!

จ้าวชิวสุ่ยตะลึงงันไปอีกครั้ง เธอถูกคำตอบที่ทั้งง่ายๆ ดิบเถื่อนและคาดไม่ถึงนี้ของอีกฝ่าย... ทำเอาไปไม่เป็นเลย

ฉันทนมือทนตีนรึเปล่า? แล้วถ้าฉันทนได้จะทำไม... ทนไม่ได้แล้วจะทำไม? ที่สำคัญคือแกกล้าตีฉันเหรอ? แกจะเอาอะไรมาตีฉัน?

จ้าวชิวสุ่ยได้สติกลับมา... อดไม่ได้ที่จะยิ้มหวาน... เธอเงยใบหน้าที่สวยงามเจิดจ้าขึ้น... สบเข้ากับสายตาที่ก้าวร้าวข่มขู่ของอีกฝ่าย... แล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนแต่เต็มไปด้วยการยั่วยุ “ดูท่าทาง... ท่านผู้กำกับโจวคิดจะใช้ความรุนแรงกับดิฉัน?”

โจวอี้ไม่ได้พูดอะไร... แต่สีหน้าของเขาในตอนนี้ดูเหมือนจะกำลังพูดว่า—ยินดีด้วย... คุณตอบถูก!

ดวงตาคู่สวยของจ้าวชิวสุ่ยหรี่ลงเล็กน้อย... ฟันขาวขบกัดริมฝีปากแดง... ยื่นมือไปกระตุกเบาๆ... เสื้อคลุมอาบน้ำบนร่างก็พลันเลื่อนหลุดลง