บทที่ 201: เจ็บ... และก็มีความสุข!

จ้าวหย่งปินโบกมือ... ห้ามการโจมตีและกล่าวหากันระหว่างลูกๆ 

ถึงแม้ว่าเขาจะไม่หวังให้ไอ้เด็กกระต่ายสามตัวนี้สามัคคีกันเป็นปึกแผ่นเพื่อมาต่อต้านเขา... แต่เขาก็ยิ่งไม่ต้องการจะเห็นลูกๆ มาขัดแข้งขัดขากันเองอย่างไร้ความหมาย... จนสุดท้ายนำไปสู่การล่มสลายของตระกูล

ธุรกิจครอบครัวที่เขาสร้างมาอย่างยากลำบาก... สุดท้ายแล้วก็ยังต้องสืบทอดต่อไป 

การบ่มเพาะลูกสาวให้รับช่วงต่อกลุ่มบริษัทและรับผิดชอบธุรกิจที่ถูกกฎหมาย... ก็เพื่อ ‘หน้าตา’... เพราะบทเรียนจากความผิดพลาดของคนก่อนหน้ามากมายวางอยู่ตรงนั้น... การเดินบนเส้นทาง ‘มืด’ ไปจนสุดทาง... จุดจบสุดท้ายก็มีเพียงทางตัน... หากต้องการจะอยู่รอดไปได้นานๆ... การ ‘ฟอกตัวขึ้นฝั่ง’ คือทางเลือกที่หลีกเลี่ยงไม่ได้!

การให้ลูกชายคนเล็กรับช่วงต่อธุรกิจที่เปิดเผยไม่ได้... ก็เพื่อรักษา ‘ไส้ใน’... เพราะในสถานการณ์พิเศษ... ยังจำเป็นต้องใช้วิธีการ ‘นอกกรอบ’ เพื่อบรรลุเป้าหมายบางอย่างที่วิธีการปกติไม่สามารถทำได้