บทที่ 235: กั้นพวกเขาไว้!

“ได้สิครับ... ปฏิบัติตามการจัดสรรของท่านผู้นำ!” โจวอี้พยักหน้าอย่างสดใส... สำหรับพี่สาวที่อ่อนโยนและงดงามคนนี้... เขาก็เคารพมาก ไม่มีมาดของผู้นำเลย... พูดจาอ่อนโยน... เข้าถึงง่าย... และเป็นกันเอง

“ได้ยินว่าเธอชอบดื่มชา... ที่นี่ฉันมีชาหลงจิ่งกระป๋องหนึ่ง... เธอเอากลับไปดื่มนะ” ท่านรองนายกเทศมนตรีเวินหยิบกล่องชาออกมาจากลิ้นชัก... แล้วยื่นให้โจวอี้

โจวอี้ยอมรับอย่างยินดี เพราะเขารู้ว่าท่านรองนายกเทศมนตรีเวินไม่ได้หวังให้เขาเกรงใจ... เพราะในสถานการณ์เช่นนี้... การเกรงใจก็หมายถึงความห่างเหิน... หมายถึงการตีตัวออกห่าง... หมายถึงเขาไม่อยากจะกระชับความสัมพันธ์กับอีกฝ่าย

“ท่านนายกเทศมนตรีครับ... มีเรื่องหนึ่ง... อยากจะมารายงานท่าน...”

โจวอี้ได้รายงานเหตุการณ์ ‘อุบัติเหตุทางรถยนต์’ ที่เกิดขึ้นหน้าสถานีตำรวจ... อย่างสั้นๆ กระชับได้ใจความ